Wie zijn wij > Reisverslagen > 2018 - 2019 > El Salvador

El Salvador

El Salvador is een land wat we kennen van een langdurige bloedige burgeroorlog welke aan meer dan 70.000 mensen het leven heeft gekost. Ook staat El Salvador bekend om de vele moorden die hier worden gepleegd. Dit is veelal bende gerelateerd. Vele Salvadoranen zijn tijdens de burgeroorlog naar de V.S. gevlucht. Velen konden daar geen werk vinden en sloten zich aan bij een bende. In de jaren 90 heeft de V.S. veel illegale Salvadoranen het land uitgezet. Zij zijn teruggekeerd naar El Salvador maar bleven lid van een bende. De grootste bende in El Salvador is  MS-13 (Mara Salvatrucha) welke ook actief is in Honduras, Guatamala en zelfs in de V.S. MS-13 is door de FBI aangeduid als de gewelddadigste bende van Noord Amerika.

Na Nicaragua en Honduras zijn we in nu dus in El Salvador beland; het derde land wat in midden Amerika bekend staat om de criminaliteit en hoge moordcijfers. Veel mensen zullen zich dan ook afvragen wat we hier te zoeken hebben? Er bestaat geen misverstand over het feit dat er hier veel slechte dingen zijn gebeurd en gaande zijn. Over het algemeen zijn dit zoals boven omschreven bende gerelateerde misdaden. Zoals overal ter wereld kan het zo maar zijn dat wanneer je op de verkeerde plek bent of misschien wel op de goede plek je iets overkomt. Als buitenlander en als overlander moet je oppassen en je gevoel laten spreken om deze situaties te mijden.
 
De grensovergang naar El Salvador kostte nogal wat tijd. Nadat we snel de inreisstempel hadden gekregen bleek dat het krijgen van de T.I.P. niet zo makkelijk ging. Men had een kopie van de T.I.P van Honduras nodig die we niet hadden. We hebben nog geprobeerd om ons eruit te praten door de T.I.P. stempel te laten zien die ook in het paspoort van Ton stond maar dat mocht ook niet helpen. Na veel discussie uiteindelijk teruggelopen naar de douane in Honduras waar onze T.I.P nog boven op de stapel lag en  we snel een kopie van de T.I.P. kregen. Weer terug in El Salvador bleek de douanebeambte de langzaamst werkende te zijn die we ooit hebben meegemaakt. Na een uurtje kwam hij vertellen dat er weer problemen waren. Ton heeft 4 doopnamen en er konden maar 3 namen  worden ingevoerd in de computer. Uiteindelijk werd besloten om onderaan de T.I.P. zijn volledige namen te noteren met een stempel en handtekening van de douane. Het duurde maar liefst 2 en een half uur voordat de T.I.P. klaar was en we El Salvador konden binnen rijden.

Direct merkten we dat we in een ander land waren, veel armoedige huisjes in de buurt van de grens, steile slechte smalle wegen en het was er minder groen. Het eerste stadje wat we passeerden was La Palma. Een stadje met prachtig beschilderde voorgevels van de huizen. Helaas was de doorgangsweg smal en steil en was er nergens plaats om te parkeren! Doorgereden naar het koloniale bergstadje Suchitoto. Hier hebben we een overnachtingsplek gevonden bij Centro Arte para La Paz van zuster Peggy. Het Centro Arte para la Paz doet veel aan vrijwilligers werk, scholing en bevordering van de creativiteit onder de kinderen van Suchitoto.

In Suchitoto hebben we nog enkele mensen gesproken die graag over de burgeroorlog wilden praten. De burgeroorlog is  begonnen na de liquidatie van aartsbisschop Oscar Romero. Men heeft toen de conclusie getrokken dat wanneer er een priester tijdens het opdienen van de mis wordt gedood het leven van een gewone burger niets waard is! De rebellen hebben zich toen verenigd in de FMLN en de burgeroorlog was een feit. Het leger voerde regelmatig massamoorden in de dorpen uit om te proberen de rebbelen te ontregelen. Zij waren afhankelijk van informatie van de boeren. De guerrillastrijd vond hoofdzakelijk plaats in de bergen tussen Suchitoto en Perqiun. In 1992 eindigde de burgeroorlog.

Op diverse plaatsen in El Salvador zijn museums en andere Memorials van de burgeroorlog die je kunt bezoeken. Wij hebben hier in Suchitoto een film over de oorlog bekeken en zijn wezen lunchen in het Guazapa Café dat eigendom is van een ex-guerrillastrijder Kenia Ramirez. Hij heeft onder de veranda allerlei oorlogstuig staan welke hij na de oorlog heeft verzameld. El Salvador doet op een kleine manier aan oorlogstoerisme. Je kunt je natuurlijk afvragen of het juist is dat het lijden van mensen als een toeristische attractie geëxploiteerd word! Om verschillende redenen denken wij van wel. Toerisme is een eerlijk inkomen voor de lokale bevolking en de herinnering kan de jeugd van vandaag bewust maken dat oorlog en geweld niets oplevert.

Suchitoto is een erg leuk koloniaal stadje met super vriendelijke mensen. Iedereen groet elkaar hier en ons dus ook. Mensen zijn vrolijk en komen een praatje maken. Ze bedanken ons dat we hun land bezoeken. In het weekend werden er op sommige plaatsen straten afgezet en nadat men eerst met elkaar muziek had gemaakt werd er voor de kinderen een film gedraaid. De kersttradities hier in El Salvador zijn een beetje anders dan zoals wij deze kennen. Op 23 december was er 's avonds een processie waarin kinderen een Maria en Jozeffiguur door het centrum  van Suchitoto droegen gevolgd door vele mensen met een kaarsje. Er word bij diverse restaurants en hotels aangegaan en omdat het koud is in december drinkt men daar dan een vruchtenpunch. Kerstavond (24 december) is hier de belangrijkste dag van kerstmis. Men gaat naar de kerk met  de familie en eet daarna met zijn allen thuis een feestmaaltijd. Om 0.00 uur is er overal veel vuurwerk.
 
Tweede kerstdag zijn we weer verder gegaan. In San martin moesten we door smalle straatjes met aan allebei de kanten geparkeerde auto's en/of marktkraampjes rijden voordat we op de Panamericana kwamen. Het duurde wel een uur voordat we de stad doorkruist hadden. Via een landelijke route over smalle bergweggetjes en door kleine dorpjes kwamen we bij Joya de Ceren. Dit is het Pompeii van Amerika en staat op de wereld erfgoedlijst van de Unesco. Hier is een boerendorpje rond 600 na Christus onder een 7 meter dikke laag lava verdwenen. Het dorp was kort daarvoor al verlaten door de bewoners vanwege een aardbeving. In 1976 is het toevallig ontdekt bij de bouw van graansilo's. Er waren nog een tiental archeologen aan het spitten en krabben met vorken. Wij vonden dat er nog maar weinig te zien was en na een kwartier waren we al weer vertrokken.

Onze laatste bestemming in El Salvador was Barre Santiago, een strook land tussen een lagune en de zee. Bij Mercendero Don Antonio een plekje gevonden om te overnachten.  AMBAS is een vrouwenorganisatie die hier de schildpadden beschermd en probeert de bevolking ervan te overtuigen dat ze geen schildpaddenvlees en eieren moeten eten. We mochten hier wat zeeschildpadden uitzetten zodat deze naar zee konden lopen. Het is heel bijzonder om te zien dat de schilpadjes zodra ze op het strand zijn direct weten welke kant ze op moeten om de zee te bereiken. Het weekend was er een groot muziekfestijn op het strand ter ere van de schildpadden. Dat dit festijn nu juist op het strand moest plaats vinden hebben we niet goed begrepen!  Na 2 heerlijke dagen tussen de plaatselijke bevolking zijn we richting Guatamala vertrokken.


El Salvador is ons erg goed bevallen en we hebben ons er geen moment onveilig gevoeld. We horen van velen en lezen het ook dat veel Overlanders in een paar dagen van Guatamala naar Costa Rica rijden of omgekeerd natuurlijk of het helemaal mijden. Waarom???? Als er in Europa aanslagen zijn met veel doden tot gevolg lopen we de dag erop ook weer gewoon in die stad rond. Wij hebben in El Salvador genoten van de geweldig vriendelijke mensen die je komen bedanken omdat je hun land komt bezoeken. Helaas zijn we er maar 8 dagen geweest omdat we onze oud op nieuw viering gepland hadden in Antigua in Guatamala.


 

  
Powered by CMSimple