Wie zijn wij > Reisverslagen > 2018 - 2019 > Belize

Belize

Grensovergang Belize: Het moet niet gekker worden!!! We kregen namelijk geen Tempory Import Paper omdat de kentekenbewijzen van de camper en de motor in het Nederlands zijn! We konden dus Belize niet in en terug naar Guatemala was ook geen optie! Na veel discussie mochten we terug komen als de kenteken bewijzen door een beŽdigd tolk in het Engels waren vertaald en ondertekend. Deze zelf vertaald en ondertekend waarna het voorzien van een stempel werd goedgekeurd. Met 3 uur vertraging konden we eindelijk Belize inrijden!

Belize het twee na kleinste land van Midden Amerika en het heeft  maar 400.000 inwoners. Het is pas sinds 1981 onafhankelijk van Engeland en heette toen Brits Honduras. Het is het enigste land in Midden Amerika waar men Engels spreekt.

Onze eerste stop was in San Ignacio, 12 kilometer over de grens waar we een plaatsje hebben gezocht op camping Mana kai. De eerste indruk was meteen dat de mensen erg vriendelijk waren en een easy going sfeer uitstraalden. We zijn begonnen met het zoeken naar een supermarkt om de koelkast weer te vullen. Je mag namelijk geen verse levensmiddelen, vlees, groente, fruit en alcoholische versnaperingen  invoeren in Belize. Deze keer hadden we ons hier netjes aan gehouden, dus hadden we niets meer te eten en te drinken!
 
In San Ignacio hebben we een iguana project bezocht. Hier worden gewonde iguanaīs opgevangen en als ze hersteld zijn worden ze weer uit gezet. De hier geboren iguana's worden als ze 4 maanden oud zijn in het wild uitgezet. Behoudens veel informatie over het leven van de iguana hield het niet veel in. Het project was een onderdeel van een zeer luxueus hotel waar de Engelse Koninklijke familie wel eens verbleef. Waarschijnlijk was de entree prijs daarom compleet overpriced!

Na 3 dagen in het relaxte San Ignacio zijn we vertrokken richting Caracol, een Maya ruÔnestad diep in de jungle. Vanaf de verharde weg moesten we 80 kilometer dwars door de jungle over een onverharde soms zeer slechte weg. Onderweg overnacht bij de Pine Ridge lodge. Deze lodge /camping lag midden in het Nationaal Park Pine Ridge Mountains. Onderweg zagen we veel afgebrande boomstronken en veel open vlaktes. Van Neil de eigenaar van Pine Ridge Lodge hoorde we dat ze een 30 jaar geleden de pijnboombossen afgebrand hebben omdat deze bedreigt werden door een rode kever. Het bos begint zich nu langzaam te herstellen.
De volgende morgen zijn we naar Caracol door gereden. De Mayastad was ooit bewoond door meer dan 100.000 mensen en was de grootste Mayastad van Belize. Wat er op dit moment van de stad is opgegraven is niet veel dus na een uurtje hadden we het gezien. Vervolgens weer  terug gereden naar de Pine Ridge Lodge om daar nog eens te overnachten. 

De volgende morgen de laatste 30 kilometer afgelegd naar de teerweg. Hier hadden we meer tijd voor nodig omdat het 's nachts geregend had en de weg dus op sommige klei gedeeltes erg modderig en spekglad was. De "Jan de Rooy" in Ton kwam weer naar voren en voor hem was het weer genieten! Net voor Belmopane, de hoofdstad van Belize, bij Rockfarm het weekend doorgebracht. Het is een super rustige farm waar het Belize vogelopvangcentrum is onder gebracht. Veel vogels vooral papagaaien gezien die gewond waren en hier herstellen om vervolgens weer te worden uitgezet.

De volgende bestemming was Hopkins aan de Caribische kust. Via de Hummingbird Highway die zich door een heuvelachtig groen landschap slingert kwamen we aan in Hopkins. Hopkins is een  klein Garifunadorpje waar we aan zee een mooi plekje vonden. We kregen al snel een Afrika gevoel met al de donkere mensen die vrolijk goedendag kwamen zeggen en een praatje kwamen maken. Ook kwamen er elke dag wel enkelen langs die vroegen of we interesse hadden in marihuana! Later in de middag kwamen er nog enkele Overlanders  bij ons staan uit Frankrijk en Duitsland. Het was erg gezellig en er werd veel info met elkaar uitgewisseld. We hebben 3 heerlijke dagen doorgebracht op dit plekje en regelmatig een duik genomen in het warme heldere water van de Caribische zee. Ton is ook nog een eind met de mountainbike op pad geweest en kwam in een zeer luxueus gedeelte terecht waar de rijke Amerikanen en Canadezen hun zeer luxueuze huizen hadden staan waaronder ook zeer luxueuze jachten lagen!

Vanuit Hopkins vertrokken naar Gales Point. Onderweg een stop gemaakt bij de fabriek van Marie Sharp waar de wereld beroemde hete sausen, jams en chutneys worden gemaakt. Na van alles te hebben geproefd konden we natuurlijk niet vertrekken zonder het nodige te kopen. Vervolgens hebben we de Manatee Highway gevolgd naar Belize City. Deze Highway is onverhard en soms zeer slecht. Onderweg een afsteker gemaakt naar Gales Point. We wilden hier een Manatee tour gaan maken en daar dan ook blijven  overnachten. Manatees zijn  in het Nederlands zeekoeien, een groot zoogdier wat zowel in zoet als in zout water leeft maar inmiddels bedreigd word. Helaas mochten we op het enigste plekje waar we konden parkeren niet overnachten en ook was het niet zeker dat we de manatees zouden zien. Dat heeft ons doen besluiten om geen dure tour te gaan maken en verder te rijden.

Belize City was eens de hoofdstad van Belize, maar na een orkaan in 1961, die de stad volledig verwoeste, is er een nieuwe hoofdstad gebouwd 70 kilometer land inwaarts; Belmopane. In Belize City  vonden we achter het Radisson Hotel aan de boulevard een mooi plekje aan zee. Belize City is geen bijzondere stad en bruist alleen op de Cruiseschipdagen zo als ze het zelf noemen. Op dinsdag, woensdag en donderdag liggen er een of meer cruiseschepen op rede voor de stad. Vanaf deze schepen komen er duizenden toeristen aan land om iets te gaan ondernemen in of buiten de stad. Met tientallen oude touringcars worden ze dan naar de dierentuin of naar de ruines vervoerd. Degenen die niet met de bussen meegingen liepen een beetje in de stad rond en vonden ons als toeristische attractie! We hebben dus weer veel (in onze ogen domme) vragen moeten beantwoorden. Na 2 dagen hebben we de camper achter gelaten om met de watertaxi een paar dagen naar Caye Caulker te gaan om daar te gaan snorkelen. Op de Cayes , eilandjes voor de kust van Belize, zijn naast de vele hotels, hostels, bars en restaurants alle faciliteiten aanwezig om te gaan snorkelen en/of te gaan duiken.

Voor de kust van Belize ligt het Meso-Amerikaanse Barrier Rif dat 1000 kilometer lang is en het twee na grootste ter wereld is. Het strekt zich uit van Cancun in Mexico tot de eilanden Utila en Roatan in Honduras. Na een oriŽntatierondje op het kleine eiland hebben we een snorkeltour geboekt. Het was echt fantastisch! We hebben gezwommen tussen reuze zeeschildpadden, diverse soorten roggen, verpleegsterhaaien, mooie gekleurde grote vissen en erg mooi koraal. Verder hebben we er veel tarpons gezien. Dit zijn  hele grote vissen die vaak gevangen worden als je gaat zeevissen en deze vissen zijn in staat om zowel in zoet als in zout water te leven. Ook zijn we op een plek geweest waar we zeepaardjes konden zien. Na twee dagen in een hotel wat ons sowieso nooit bevalt zijn we weer met de watertaxi  terug naar Belize City gevaren waar onze King op ons stond te wachten. Nog wat boodschappen gedaan en de volgende ochtend vertrokken naar Orange Walk Town.

Hier hebben we een boottocht over de New River naar de Maya ruÔne stad Lamanai gemaakt. Onderweg zagen we veel vogels waar onder een snailpiper, vleermuizen, nachtuilen, reigers en kleine krokodillen. Onderweg kwamen we nog langs het Mennonietendorpje Shipyard. In de Mayastad Lamanai diep in de jungle hebben we een rondleiding gehad met een gids en zijn een hoop te weten gekomen over hoe de Maya elite hebben geleefd.  Zo kwam er na twee en een halve week een einde aan onze reis door Belize. 


  
Powered by CMSimple