Wie zijn wij > Reisverslagen > 2016 - 2017 > Peru

Peru

De grensprocedure verliep snel en correct en zo reden we al na een half uurtje Peru in. In Tacna, de eerste grote stad in Peru, hebben we geld gewisseld. Omdat we geen goede berichten hadden gelezen over Tacna, inbraken in campers en zakkenrollers, hebben we de King geparkeerd en is Chantel in de camper gebleven terwijl Ton geld is gaan wisselen.

Daarna weer richting de kust gereden over de Costanera Norte. Direct was te merken dat we in een ander land waren aangekomen. Onderweg werden we overal belaagd door vrouwen die hun koopwaar probeerden aan te bieden. Ze komen met hun meloenen richting camper rennen of staan er mee te zwaaien. In Boca del Rio, een leuk klein plaatsje aan zee, een mooi plaatsje gevonden aan de boulevard. Ook hier weer direct te merken dat we in een ander land waren. De restaurantbedienden stonden al direct met de menukaart in de hand voor de camper en ook over het strand liepen ze met de menukaart rond. Later bleek dat ze zelfs een 500 meter van hun restaurant het eten op het strand serveerden. Dat is nog eens service! Op zaterdag kwamen er veel Peruanen naar het strand en bleven daar ook in kleine iglotentjes overnachten. Op zich erg leuk, maar alle vuilnis werd rond de tent gedeponeerd  en toen ze zondagmiddag weer opbraken om naar huis te gaan bleef er een grote berg vuilnis achter. Wat dat betreft is Peru een erg vuil land!

Na het weekend zijn we ook vertrokken richting Mollendo. De kustweg was mooi met aan de ene kant weer de zee en aan

de andere kant de uitlopers van de Andes. Langs de gehele kust veel mooie plaatsen met kleine strandjes om te overnachten. Vaak is de toegangsweg er naar toe echter zo smal en steil dat we er niet naar toe zijn gegaan. Je moet in de s-bochten soms 3 keer terug zetten om de bocht te kunnen nemen!
We zijn tot in Mejia doorgereden en zijn daar naar het Nationale Reserva Laguna's de Mejia gegaan. Het zou een vogelparadijs zijn met duizenden vogels. Met de mountainbikes zijn we langs alle laguna's gefietst.  De duizenden vogels hebben we niet kunnen vinden. Wel een aantal flamingo's, reigers, wat eendjes en weer heel veel gieren! Aan zee werd veel met de sleepnetten gevist. Ze werden met een bootje de zee ingebracht en na een aantal uren met veel mankracht weer op het droge getrokken. Hier vlogen wel duizenden meeuwen rond! We zijn in het park blijven overnachten.
 
De volgende dag weer verder naar Mollendo om geld te pinnen en inkopen te doen. De parkeerplaats aan het strand vlak bij het centrum was echter zo smerig dat we besloten hebben om verder te rijden naar Arequipa.  Nog in de stad sprong er een dronken "poco loco", rijp voor opname op Vincent van Gogh, met grote stenen in zijn handen voor de camper. Toen Ton hem wilde ontwijken gooide hij een grote steen tegen de voorruit. Op de rem en snel uit de auto naar de gek die nog steeds met stenen in zijn hand dreigend voor de camper stond. Naar geld vragend dreigde hij een steen naar Ton te gooien. Deze heeft  hem enkele trappen en klappen verkocht en hem in het Nederlands gesommeerd om op te houden. Schijnbaar was hij voldoende onder de indruk van Ton zijn imponerende gedrag en houding dat hij op hield en mompelend in zich zelf zijn weg vervolgde.  De voorruit was al voorzien van een grote barst en nu hebben we er dus weer een beschadiging erbij. Gelukkig zit  hij er nog steeds in en kunnen we zonder problemen verder. Ton heeft nog een paar dagen last gehad van zijn hand dus zal die gek ook nog wel een poosje last hebben gehad van zijn hoofd! Andere automobilisten en volk wat er rond loopt bekijkt het allemaal van een afstandje en niemand grijpt in! Wat het verkeer betreft is het hier ook een andere wereld. Was men in Chili zeer hoffelijk, hier is het een grote asociale bende die de hele dag toeterend rondrijd! Dat was blijkbaar les 1 op de verkeersschool. De claxon zit op het stuur en gebruik deze zoveel mogelijk!

Onze weg vervolgd richting Arequipa wat weer op 2300 meter hoogte ligt. De camping "Las Mercedes" hadden we snel gevonden. De camping ligt een 400 meter van het  historisch centrum van Arequipa. Arequipa staat op de Unesco werelderfgoedlijst en   wordt ook wel de witte stad genoemd omdat het historisch centrum grotendeels gebouwd is van witte vulkaanstenen. Het is de twee na grootste stad van Peru met bijna 1 miljoen inwoners.

We hebben een dag heerlijk rondgewandeld in het prachtige historisch centrum. Het Santa Catalina klooster bezocht wat een stad is in de stad. Ook de rest van de gebouwen zijn prachtig en soms zijn de witte vulkaanstenen in fel geel, terra of diepblauw geschilderd. Er staan veel kerken welke druk bezocht worden. De inrichting is aan de sobere kant!  Het is hier wel erg toeristisch en iedereen wil aan de toeristen verdienen. Zo word je dus regelmatig benaderd en aangesproken voor het een of ander. Na "Gracias" laten ze je meestal ook weer direct met rust. Omdat we positieve ervaringen hadden met de "sightseeingbus" in andere steden hier ook een stadsbustoer gedaan. Deze viel echter erg tegen. Het was meer een promotierit langs  ijsbereiders, winkels die alpacawollen artikelen verkochten en langs een afgelegen manege waar je tegen betaling een rondje op een paard mocht rijden.

Omdat we voor maar Ä15,- per persoon een excursie konden maken naar de Colca Canyon hebben we dit gedaan. Om er met "de King" te komen waren we al meer dan Ä100,- aan brandstof kwijt! Het was zeer de moeite waard ondanks dat we 's nachts al om kwart over 3 moesten vertrekken. Via een pas van 4910 meter reden we naar Chivas dat aan het begin van de canyon ligt. Hier kregen we voor dat geld ook nog een ontbijt aangeboden waarna de trip verder ging. Overal in de canyon zag je terrassen vol met mais, aardappels en andere gewassen liggen.


De Colca canyon is bekend vanwege de vele condors die daar voor komen en omdat hij een van de diepste canyons ter wereld is, 3200 meter diep.  Het eindpunt was "Cruz del Condor" alwaar we ruim de tijd kregen om de condors te bekijken. Ondanks dat het weer goed was en er voldoende thermiek was voor de condors om op te stijgen hebben we er geen een gezien. Waarschijnlijk zoeken ze een andere plaats waar ze meer van de rust kunnen genieten! Er waren namelijk zeer veel toeristen aanwezig die er allemaal met bussen en busjes naar toe gesleept worden. Achteraf hadden we spijt dat we niet met de camper waren gegaan. Het gebied is onvoorstelbaar mooi en ook de kleine dorpjes zijn de moeite waard, vooral als alle toeristen weer vertrokken zijn en het normale leven er weer begint! Mogelijk komen we er nog wel terug!

Na 6 heerlijke stadsdagen in Arequipa en een afscheidsetentje bij de Peruaanse Chinees  (een Chifa)  met Geri uit Aachen die we inmiddels 3 keer getroffen hadden zijn we weer richting de kust vertrokken. In Camana op het strand van La Punta een plekje aan het eind van de boulevard gevonden. Nadat de zondagsdrukte weg was stonden we er helemaal alleen. De volgende dag was iedereen weer erg hard aan het werk om alle hotels, bars, restaurants en disco's in orde te maken voor de kerstvakantie. In tegenstelling tot andere zuid Amerikaanse landen welke vaak 2 maanden vakantie hebben, hebben de Peruanen blijkbaar maar een echte vakantieweek.  Onze volgende stop zou Puerto Inca zijn. Via een schitterende route kwamen we er aan.  Het is een hotel met een camping aan een mooie kleine baai met erom heen de ruines van een ooit door de Inca's gebouwde haven. Van hieruit liepen estafettelopers  naar Cusco om daar verse vis, zeebanket en post te brengen. Omdat ze erg veel voor een overnachting op het strand vroegen en we ook nog extra moesten betalen voor gebruik van het zwembad  zijn we weer vertrokken en in Las Lomas een klein afgelegen vissersdorpje uitgekomen. Ook hier weer een plekje aan de boulevard gevonden. In het kleine haventje zaten veel pelikanen die daar rond zwemmen voor het afval van de vis die er wordt schoongemaakt. Ook zagen we hier dat ze een geel soort zeewier aan het wassen waren wat in grote bakken afgevoerd  werd naar vrachtwagens die klaar stonden om alles naar een visverwerkingsbedrijf te brengen.
 
Onderweg naar Nasca hebben we de begraafplaats van Chauchilla bezocht.  Deze was klein maar erg indrukwekkend met zijn vele mummies. De mummies zijn van een volk waar weinig over bekend is en dateren uit de tijd van 200 tot 900 na Christus. De mummieīs, kleding, botten en keramiek zijn zo goed geconserveerd vanwege het droge klimaat hier. In Nazca hebben we "de King" een grote wasbeurt laten geven en ook het chassis goed laten afspuiten dat nog vol zat met modder van de Chaco in Paraguay en met zout vanuit Bolivia. Ook met de hoge druk spuit is de onderkant helaas nog niet helemaal schoon, maar wel is duidelijk dat we er een keer met een pot teer aan moeten.

Ook hadden we weer een luchtlek ergens  in een luchtleiding. Op zoek naar dit luchtlek werd duidelijk waarom er weer een gaatje in de luchtleiding zat. Een dikke elektrakabel kwam tegen de massakabel van het blok aan en de mantel was geheel doorgeschuurd. Regelmatig heeft dit dus vonken gegeven die op de luchtleidingen terecht kwamen. Tijdens het zoeken erna brandde de kabel dus geheel door en was er weer werk aan de winkel! De kabel weer gerepareerd, maar de tientallen kleine gaatjes in 4 verschillende luchtleidingen niet allemaal dicht kunnen krijgen! Op de camping van Hotel Maison Suisse zijn we neergestreken om van hieruit een vlucht over de Nazcalijnen te gaan regelen.

De  Nascalijnen is een geoglievenveld van 450 km2 met veel dierenmotieven zoals de kolibrie, de aap en de condor. Het is nog steeds een raadsel wat de betekenis van de lijnen en tekeningen zijn. Er bestaan diverse theorieŽn over. De Zwitserse Erich von Danke  denkt aan een landingsbaan voor buitenaardse wezens. De meer zinvolle theorie is van de Duitse  Maria Reiche, die denkt aan een agrarische kalender, waarmee men de zaai en oogsttijd bepaalde.

Om een mooi overzicht van de tekeningen en de lijnen te zien moet je er over heen vliegen wat we dan ook gedaan hebben. Eerst zouden we in een 6 persoons vliegtuigje vertrekken, maar nadat we gewogen werden, werden we te zwaar bevonden en moesten we in een 12 persoons Cesna. Helaas werd Ton al na 3 minuten ziek vanwege de harde wind en de turbulentie  van het vliegtuig. Daarnaast zwenkte het vliegtuigje telkens van rechts naar links zodat iedereen de tekeningen goed kon zien en fotograferen. Chantel werd de laatste 10 minuten ziek en met een gevuld kotszakje stapten we beroerd  uit  het vliegtuigje. Het was weer een hele belevenis om voor de eerste keer in je leven "luchtziek" te worden. We hopen het echter geen tweede keer te worden!




Na een dagje bijkomen van de vlucht richting Cusco vertrokken. De route was erg mooi en zeer divers. Nasca ligt op 600 meter en we moesten al direct omhoog over een pas van 4200 meter. Daarna ging de route afwisselend over hoogvlaktes en door diepe rivierkloven. Na 7 weken geen regen meer te hebben gehad werden we weer met regen geconfronteerd welke later over ging in hagel en weer later in sneeuw. Vanuit de hoogvlakte het diepe dal in naar een klein plaatsje en later weer omhoog naar de volgende hoogvlakte ging vaak gepaard met honderden steile haarspeldbochten. Je reed ongeveer 60 km en hemelsbreed was je nog geen 10 km opgeschoten! Onderweg zagen we grote kuddes lama's, alpaca's en vicuna's. Ook reden we regelmatig langs meren welke op meer dan 4000 meter hoogte lagen. 

Na 3 dagen en ontelbare bochten en haarspeldbochten kwamen we aan in Cusco. De camping ligt 300 meter boven de stad en het was dus weer een hele klus om er te komen zonder je in een klein steil straatje vast te rijden. Op de camping stonden al wat andere overlanders. Daar hoorden we dat deze ook moeite hadden gehad om de camping te bereiken zonder zich vast te rijden in de smalle straatjes. Er waren er zelfs die voor trappen hadden gestaan omdat de straat daar eindigde!

Om vanuit de camping naar het centrum van de stad te gaan moesten we dus ook weer 300 meter naar beneden. Via smalle straatjes en heel veel trappen waren we er in een kwartiertje. Terug en weer 300 meter omhoog hebben we maar met de taxi gedaan! Cusco is een prachtige stad met heel veel cultuur. De mensen zijn zeer kleurrijk. Omdat het de dagen voor Kerst waren zag je dat velen met de rode kerstmuts rondliepen en dat er veel ondernomen werd voor de armere. Op heel veel plaatsen kregen de kinderen gratis kerstcadeautjes aangeboden. Ook waren er veel kerstmarkten waar vooral beelden voor de kerststal werden aangeboden. Verder ook veel onderbroeken met verschillende kerstopdrukken!

We hebben de stad verschillende keren bezocht en zijn op kerstavond uit gaan eten samen met Jurgen en Yasha. Na het eten nog even de stad in waar het ontzettend druk was. De kerstmarkt was op kerstavond nog in volle gang en iedereen probeerde nog zijn laatste handel te slijten. Op sommige plaatsen lagen de mensen al onder dekens te slapen. Dat waren de kooplui uit de omgeving die dus niet meer naar huis konden en de koude kerstnacht dus gewoon buiten onder een stapel doeken door moesten brengen. Op zich was het allemaal prachtig, maar natuurlijk ook erg triest. Zo is het leven hier nu eenmaal! Daarna weer naar de camping waar inmiddels een 14 tal overlanders waren.

Een echte kerstsfeer was er niet, maar bij een groot kampvuur was er wel het nodige te bespreken natuurlijk en uiteindelijk werd het toch nog een heel gezellig koud avondje! Word bij ons het nieuwe jaar ingeluid met een groot vuurwerk, hier word kerstmis ingeluid met een groot vuurwerk. Om precies 12 uur barstte het geweld los en konden we omdat we helemaal over de stad heen konden kijken genieten van het vuurwerk. Het was hier overdag maar een graad of 13 en 's nachts een graad of 5. Eigenlijk te koud dus om gezellig met z'n allen buiten Kerst te vieren. Geheel verkleumd zijn we na het vuurwerk het bed ingedoken. Overigens was het wel leuk om met zoveel verschillende nationaliteiten de kerst te vieren. Men kwam uit: Nederland, Duitsland, Zwitserland, Polen, Frankrijk, AustraliŽ, Canada, ArgentiniŽ en Uruguay!

Cusco is een stad waar je wel twee weken lang kunt blijven en kunt genieten van al het moois wat de stad en de omgeving te bieden heeft. Omdat we hier in maart weer terug komen om de camper te stallen en dan tijd genoeg hebben zijn we na de kerstdagen  vertrokken naar Puno. De route liep bijna geheel over een hoogvlakte en continu reden we op een hoogte tussen de 3800 en 4300 meter. Inmiddels zijn we er al aardig aan gewend en hebben geen last meer van niet kunnen slapen, hoofdpijn en kortademigheid. Waar we nog wel last van hebben is dat we boven de
4000 meter vaak en veel moeten plassen!

Puno ligt aan het Titicacameer, het hoogst gelegen en diepste meer ter wereld. Het is 284 meter diep en heeft een oppervlakte van 8300 vierkante meter. Het meer ligt zowel in Peru als in Bolivia. In het meer liggen naast veel gewone eilanden  ook de drijvende eilanden van de Uros indianen. De Uros indianen wonen op deze drijvende eilanden welke  zijn

gemaakt van tortora riet. De Uros indianen zijn op deze eilanden gaan wonen omdat ze op de vlucht waren voor de Inca's. De eilanden rotten van onder uit weg waardoor er elke maand een nieuwe rietlaag opgelegd moet worden.
 
In Ichu een 10 km voorbij Puno bij Hostal Casa Blanca een rustig campingplekje gevonden. We werden er ontvangen door zeer vriendelijke behulpzame mensen. Vanuit Ichu konden we heel gemakkelijk met een collectief busje voor 40 eurocent naar het centrum van Puno. We hebben vanuit de haven van Puno een boottochtje gemaakt naar de drijvende eilanden. Het was een belevenis om over zo'n eiland te lopen en om te zien hoe de mensen hier leven. Wat minder leuk was is dat het naast de bezichtiging ook een compleet commercieel circus is geworden met de verkoop
van souvenirs en het een uur lang afzetten op een eilandje met een restaurant om te proberen je in het restaurant te laten eten!

Verder de stad een paar maal bezocht en natuurlijk weer genoten van de kleurrijke bevolking. Klagen wij in Nederland over het feit dat we pas laat met pensioen kunnen; hier zie je alleen maar de ouderen die aan het werk zijn! Na drie dagen weer vertrokken om het Titicacameer aan de Boliviaanse kant te gaan bekijken. We zijn naar Copacabana vertrokken om na oud en nieuw naar La Paz te vertrekken om de "DAKAR" te gaan bekijken en komen over een week of 5 weer terug in Peru. 

Deel 2 Peru

Na precies 4 weken waren we weer terug in Peru. De paspoortzaken waren bij de politie snel geregeld. Bij de douane werd het weer eens eindeloos discussiŽren en wachten. Zowel voor de camper als de motor hebben we telkens een"Temporary Import Paper" nodig en nog nooit is dit een probleem geweest.  Nu ineens wel want er kunnen geen 2 voertuigen op een en dezelfde persoon in de computer worden ingebracht. Ondanks dat we duidelijk hadden gemaakt dat het de vorige keer geen enkel probleem was kon het nu niet. Nadat er een patstelling was ontstaan kwam men met de vraag of Chantel de vrouw van Ton was. Zoals altijd hebben we maar"ja"gezegd en dan zou de T.I.P. van de motor op naam van Chantel  kunnen worden afgegeven. Weer terug naar de copyshop voor kopieŽn van de kentekenbewijzen, paspoorten, rijbewijzen en de inreispapieren. Waarom weten we niet, want alles komt ook in de computer te staan! Waarschijnlijk gunnen ze de winkeliers ook nog een extra centje. Na een dik uur was dan eindelijk alles geregeld en konden we weer verder.

De weg die in BraziliŽ de "Estrada do Pacifico" heet gaat hier over in de "Transoceanica"  en verbind de Grote oceaan met de Atlantische oceaan. Ook hier in de jungle zagen we veel ontbossing ten behoeve van veeteelt en akkerbouw. Omdat het zondag was werd er op veel plaatsen aan de vele  rivieren gegrild, gedronken en gezwommen voor de hoognodige verkoeling. Overdag lopen de temperaturen hier op tot rond de 35 graden bij een zeer hoge luchtvochtigheid.
 
In Puerto Maldonado aangekomen zijn we naar Villa Hermosa gereden. Puerto Maldonado  ligt aan de rand van het nationaal park "Tambopata" en van hieruit worden alle excursies en safari's naar de jungle georganiseerd. Villa Hermosa is een hotel met restaurant en een groot zwembad waar eenieder tegen betaling kan komen zwemmen. Het was er  ontzettend druk met zondagse zwembadbezoekers en we moesten dan ook wachten tot 19.00 uur voordat we de camper op een goede plaats konden zetten. Omdat we lekker in de schaduw op het gras stonden besloten om hier alvast te beginnen om de camper klaar te maken voor de stalling. Iedere morgen een uurtje aan de camper gewerkt om daarna lekker in het zwembad te duiken om enerzijds af te koelen en anderzijds voor een flinke schrobbeurt. Als je namelijk onder de camper uitkomt die na alle offroad rijden aardig vuil is ondanks verschillende wasbeurten, heb je zelf ook wel een wasbeurt nodig. De werkzaamheden die normaal in een halve dag klaar zijn namen nu drie dagen in beslag! Iedere dag zijn we even met de motor de stad ingegaan. We hebben ook nog geÔnformeerd voor een tripje naar de "clay-lick" plaatsen waar de ara's klei komen eten die vol met zouten en mineralen zitten. Deze hebben ze nodig om giftige stoffen uit zaden te neutraliseren en de spijsvertering te bevorderen. We vonden de trip echter te duur en hadden geen zin om weer een nacht in een vreemd bed in de jungle te overnachten. 

Bij de camper kwamen regelmatig een ara en een rood brulaapje op bezoek. Deze zijn door de eigenaar opgevangen toen ze beide klein waren en lopen nu gewoon vrij rond met als gevolg dat het aapje Toyo tot 2 maal toe in de camper kwam kijken of er niets lekkers op tafel stond en de ara de gebakken banaan bij Ton van het bord pikte toen we zaten te eten.

Omdat we bang waren op zondag overspoeld te worden door zwembadgasten zijn we zondagmorgen al vroeg richting Cusco vertrokken. De eerste 150 kilometer waren erg eentonig. Doordat hier heel veel kleine dorpjes waren lag er voor en na de dorpjes ontzettend veel huisvuil in de bermen langs de weg. Omdat de bewoners van de dorpen grond nodig hebben voor de akkerbouw en veeteelt was er ontzettend veel platgebrand of ontbost. Vanaf de Sierra de Anna werd het wat heuvelachtig en de weg slingerde zich door dichte bossen langzaam omhoog. Onderweg hebben we in Quincemil midden in het stadje overnacht. Regelmatig kwamen de zeer geÔnteresseerde bewoners een praatje maken. 'S morgen regende het pijpenstelen en zijn we weer vertrokken. Al snel werden de heuvels  bergen en langzaam verdwenen de bomen.  De route was prachtig en zeer afwisselend. Van een hoogte van 600 meter stegen we over een afstand van 30 kilometer naar passen van 4750 en 4125  meter. De King had het er maar moeilijk mee en liet een spoor van zwarte rook achter. Ook wij moesten weer even wennen aan de hoogte en kregen weer last van kortademigheid en moesten weer veel en vaak plassen. We zagen de eeuwige sneeuw op de bergen liggen, keken in diepe dalen en overal zagen we de terrassen waar men allerlei gewassen op verbouwde. Ook de mensen werden weer kleurrijker dan in de jungle.

In Pisac hebben we een tussenstop gemaakt en na wat zoeken een betaalde parkeerplaats gevonden aan de rand van het centrum. Pisac is een leuk, gezellig en zeer gemoedelijk stadje wat geheel gericht is op de Inca's . Hoog boven het stadje ligt op de heuvels een Incacitadel. Men denkt dat de citadel  is gebouwd om de heilige vallei , waarin " Machu Picchu"  ligt te verdedigen. Pisac betekend "patrijs"en in deze vorm is de citadel gebouwd.  De terrassen rond de citadel zijn gebouwd  in de vorm van een condor. De stad staat verder bekend om zijn dagelijkse toeristenmarkt. Je komt hier ogen tekort en wat in heel Peru aan souvenirs te koop is ligt hier in veelvoud. Iedereen in het dorp verkoopt souvenirs waardoor de concurrentie moordend is. Tegen sluitingstijd krijg je soms souvenirs bijna voor niets mee omdat ze wat geld nodig hebben voor de maaltijd! Als echte Hollanders hebben we ons in moeten houden om niet alles wat we mooi vonden te kopen! Dan hadden we een paar zeecontainers nodig gehad om alles thuis te krijgen.

De citadel moest natuurlijk ook bezocht worden. We konden alleen maar een kaartje kopen voor 2 dagen waarin we 4 archeologische plaatsen hier in de buurt konden bezoeken. De citadel ligt 600 meter boven Pisac dus hebben we ons met de taxi naar boven laten brengen. De ruines gaven ons een goed beeld hoe het er vroeger allemaal uit heeft gezien.  Vooral de uitzichten in de vallei met de omringende bergen en  terrassen waren adembenemend mooi. De bedoeling was dat we via het wandelpad terug zouden wandelen naar Pisac. Na 50 meter over een heel smal pad langs een diepe afgrond kreeg Chantel last van haar hoogtevrees en durfde niet meer verder. We moesten dus weer terug naar boven en met een taxi terug naar Pisac.

Omdat de ticket geldig was voor 4 archeologische plaatsen de volgende dag een taxi geregeld om de andere 3 bezienswaardigheden te gaan bekijken. Het reizen met de taxi is hier goedkoper dan zelf rijden en als je toch terug komt op dezelfde plaats kun je dus beter een taxi nemen. Je hebt dan ook nog mooi een gids voor niets! In Chinchero de ruines bekeken. Op de ruÔne muren van wat ooit een Inca tempel of paleis is geweest heeft men een kerk gebouwd. De kerk was van binnen zeer rijk gedecoreerd. Diverse altaren waren geheel bekleed met bladgoud en het houten plafond was geheel beschilderd met fresco's. Vervolgens zijn we door een prachtig agrarisch gebied naar Moray gereden. Moray is een prachtige Incaplaats en een agrarisch en ceremonieel centrum. De ruines bestaan uit diepe holtes in de grond. De laatste stop was in het gezellige toeristenstadje Ollantaytambo . Hier was een grote steil tegen de heuvels gebouwde citadel te bekijken. Er was nog een deel van de zonnetempel intact en ook hier kreeg je een goede indruk van hoe het ooit was geweest. Terug naar Pisac was het lunchtijd en stonden overal langs de weg vrouwen met een in de oven bereide cavia op een spies ons uit te nodigen om deze te komen eten. Cavia uit de oven is een typisch gerecht uit de Andes. De gedachte aan de cavia en om deze te eten stond ons tegen dus deze keer de lunch maar over geslagen.

Bleef voor ons nog een bestemming over: Het wonder van Peru;de  Machu Picchu. Er zijn meerdere manieren om hier naar toe te reizen. Je kunt er via de Inca Trail in 4 dagen naar toe wandelen. Je kunt met eigen vervoer of met de bus en de laatste 10 km lopen of je hebt de keus tussen 3 verschillende treinen; de zeer luxe Hiram Bingham, de middelklasse Vistadome of de goedkoopste trein de Expedition. In Cusco  bij diverse reisbureautjes geÔnformeerd  naar de mogelijkheden en de kosten. In verband met het regenseizoen vertrok er geen trein vanuit Cusco maar starten alle treinen in Ollantaytambo. Omdat de treinreis door een ontzettend mooi landschap zou gaan besloten om de trein te nemen en in Machu Picchu Pueblo een nachtje te blijven. Vanuit Ollantaytambo liep de spoorlijn door een diepe kloof vlak naast een rivier; de rio Urrubamba welke nu in de regentijd meer een wild waterrivier is. Links en rechts van de treinrails en de rivier zie je de toppen van de hoge bergen. Omdat je vanuit Ollantaytambo naar Machu Picchu Pueblo een 800 meter daalt zie je het landschap ook langzaam veranderen in een jungle. Het station in Aguas CaliŽntes oftewel Machu Picchu Pueblo ligt midden tussen de restaurants en via een souvenirmarkt van welgeteld 208 kramen met bijna allemaal dezelfde koopwaar moesten we het station verlaten. Machu Picchu Pueblo is een dorpje wat alleen maar bereikbaar is met de trein of te voet. Alles wat men nodig heeft  word per goederentrein aan gevoerd. Het is een niets betekenend dorpje met alleen maar restaurants, hotels en souvenirkramen.  Na een etentje en een nachtje in het hotel zijn we de volgende morgen met de bus omhoog gegaan naar  Machu Picchu welke 400 meter boven het dorpje op 2400 meter hoogte ligt.  De omgeving waarin Machu Picchu  ligt is zeer bijzonder. Je hebt er overal prachtige uitzichten.

De bouw van de stad  begon rond 1440 onder leiding van  de Inca keizer Pachacuti. Aangenomen word dat er belangrijke mensen in de stad hebben gewoond wat te herleiden was aan de hoge deuren.  Belangrijke Inca's waren meestal lange mensen, in tegenstelling tot de rest van de bevolking welke over het algemeen erg klein waren. De stad is in de vorm van een Condor gebouwd. Rondom de stad waren veel terrassen om  gewassen te verbouwen. De Inca's geloofden in 3 verschillende werelden. De "boven wereld", de "onderwereld" en "de wereld van nu". De condor, de slang en de poema  waren de symbolen van deze werelden.  Op een bepaald moment hebben de bewoners de stad verlaten maar waarom is onbekend.  De Spanjaarden  hebben Machu Picchu nooit ontdekt. In 1911 heeft de noord Amerikaan Hiram Bingham de stad herontdekt. Bewoners uit de lager gelegen dorpjes maakte hem attent op de stad. Hij gaf de stad ook de naam: Macchu Picchu wat "oude berg" betekend.
 
We hadden tijdens het bezoek aan de Machu Picchu geluk. Zowel voor als na ons bezoek viel het water met bakken uit de lucht. Tijdens ons bezoek was het gelukkig droog. Omdat we na ons bezoek nog een 5-tal uren moesten wachten op de trein hebben we ons tegen de regen beschermd in restaurantjes, op de souvenirmarkt en op het station. Mede door de regen was het op het station ook  al vroeg erg druk. Het station is opgedeeld in twee delen: een mooi gebouw voor de buitenlanders en een ijzeren overkapping voor de Peruanen. Ondanks dat de Peruanen maar Ä3,- betalen voor de treinreis hielden we er toch een slecht gevoel aan over. Het goedkoopste treinkaartje voor de buitenlanders is Ä 57,- enkele reis.  Verder mogen de Peruanen op zondag gratis de Machu Picchu bezoeken terwijl het goedkoopste entreekaartje voor de buitenlanders maar liefst Ä 45,- is. Helaas ging de terugreis voor het grootste deel in het donker en was er weinig meer te zien van de mooie omgeving. Terug in onze camper snel de kachel aan om de boel weer op te warmen en te drogen, het was namelijk nog maar 8 graden in ons huisje.
 
De dag erop samen met Milagros; de campingbeheerster begonnen met de aanvraag voor de schorsing van onze T.I.P. ( onze tijdelijke invoer papieren) Na het invullen van de nodige papieren naar het politiebureau geweest. Ook daar weer wat papieren ingevuld en daarna in de politiewagen naar de camper. Daar werd het nodige gecontroleerd en weer werden er de nodige papieren ingevuld waaronder een verklaring dat we om medische redenen terug moesten naar Nederland. Weer moesten we alles ondertekenen en  zelfs onze vingerafdrukken  moesten er op. Deze papieren werden meegenomen en de volgende dag konden we deze ophalen nadat we eerst op de bank een overschrijving hadden moeten doen van Ä4,-. Inmiddels hadden we een stapel van 24 A4tjes  en met deze papieren moesten we naar de douane. Deze had ook de originele T.I.P. nodig van de camper en de motor en zodoende moesten we weer terug naar de camper om deze op te halen. De map met inmiddels 26 A4tjes werd naar de grensovergang gestuurd waar we Peru binnen waren gekomen en na 10 dagen kregen we een bevestigingsmail dat onze T.I.P. van de motor en de camper geschorst waren totdat wij deze weer opheffen. De resterende tijd die van de drie maanden dat de T.I.P geldig was hebben we dan over wanneer we terug komen. Wel moesten de papieren weer even uitgeprint, ondertekend en gescand worden waarna we ze weer als bijlage terug moesten sturen. Op de dag van vertrek kregen we nog een telefoontje; er moesten nog wat papieren gescand en gemaild worden. Ook moesten we nog snel papieren gaan afgeven bij de douane in Cusco. Daar hebben ze inmiddels een dossier van meer dan 30 A4tjes. Hoop dat ze daar bij terugkomst nog uitkomen en dat alles wat sneller gaat!

In de tussentijd hadden we gezocht naar een vlucht naar Nederland. Vanuit Peru naar huis vliegen is veel duurder dan vanuit Uruguay of ArgentiniŽ, maar toch voor een redelijke prijs een vlucht kunnen boeken. Vanuit Lima vliegen we nu naar Panama; van Panama naar Frankfurt en dan naar Amsterdam. Wel moesten we nog een extra ticket kopen van Cusco naar Lima. Deze vlucht een drietal dagen eerder geboekt zodat we in de gelegenheid zijn om de stad een beetje te verkennen en om het Peruaanse carnaval mee te maken.

Nadat we met veel moeite de camper in de modder op zijn stallingsplaats hadden gekregen alles voor vertrek in orde gemaakt. Eerst nog even snel bij de douane langs geweest om de laatste papieren af te geven en daarna naar het vliegveld. Daar aangekomen bleek dat vanwege het slechte weer die ochtend alle vluchten vertraagd! Uiteindelijk bleken we maar liefst 6 uur vertraging te hebben. Na een uurtje vliegen waren we dan rond 7 uur in Lima. Een taxi genomen naar het hotel. Het was spitsuur en het verkeer was een toeterende chaos. De chauffeur probeerde de stilstaande files te ontwijken door overal binnendoor te rijden. Wat we daar allemaal zagen van Lima stemde ons niet vrolijk. De deuren moesten op slot en de tassen uit het zicht. We kregen het advies om 's avonds veilig in het hotel te blijven.

De volgende morgen na het ontbijt de stad in en al snel werd duidelijk dat het allemaal wel mee viel. Met zijn overdreven bezorgdheid dacht de chauffeur waarschijnlijk wel een extra fooitje te krijgen! We vonden het oude centrum van Lima erg mooi en interessant. Mooie pleinen, prachtige kerken, een mooie centrale markt en een grote drukke Chinese wijk. Lima bruist en leeft! Ondanks een overweldigend aanbod van carnavalswinkels werd er in Lima helaas geen carnaval gevierd. Voor de carnaval moesten we terug naar de steden in de Andes.  Op zondag werd wel met een groot feest en allerlei festiviteiten de maand februari afgesloten. De gehele binnenstad was auto vrij en overal was van alles te doen. We hebben 3 dagen genoten van de stad die bruist, veel cultuur heeft en waar eten centraal staat middels de vele soorten zeer goede restaurants. Bovenal hebben we genoten van het heerlijke Cusquena bier. Waar men het bier brouwen geleerd heeft weten we niet maar in Nederland is er geen enkel biertje wat kan tippen aan de Cusquena!

Peru was voor ons erg verrassend. Veel over gelezen en gehoord, maar je moet het zelf ervaren! We vinden het een geweldig land met een geweldige mooie mensen. Een land met historie en veel cultuur. Het is ook het land van de tegenstellingen. Het is een erg rijk land en toch arm. Het was of erg droog, of erg nat. Het was er dor of het was er groen.  Het was er warm of het was er koud. Het zit er helaas weer op voor een half jaartje! We komen in september met veel plezier terug naar dit geweldige land!

  
Powered by CMSimple