Wie zijn wij > Reisverslagen > 2016 - 2017 > Paraguay

Paraguay

Ook hier een ontzettende mensenmassa van Argentijnen die in Paraguay goedkoop inkopen gingen doen. We mochten iedereen en alles passeren en waren snel aan de beurt. De douaneman had wat moeite met het invullen van de TIP (Temperary Import Paper) voor de camper en de motor, maar uiteindelijk waren we sneller dan we ons hadden kunnen voorstellen de grens over. Wederom geen controle gehad op vlees, groenten en fruit.

Paraguay is na Bolivia het armste land van Zuid Amerika. Het is een vlak land en heeft 6 miljoen inwoners . Het is het enigste land in Zuid Amerika dat officieel 2 talen heeft. Het Spaans en het Guarani. Ook hier drinken ze mate (thee), ze noemen het terere en drinken het met ijswater. Het is een land waar weinig toeristen naar toe gaan.

In Encarnacion was het druk, heel druk. Deze grensstad is zeer in trek bij de Argentijnen die hier goedkoop inkopen komen doen. Alles is hier veel goedkoper en vooral voor elektronica komen de Argentijnen naar Paraguay. Omdat de diesel hier veel goedkoper is dan in ArgentiniŰ zijn we eerst gaan tanken. Daarna  moest er geld worden gepind en waren we voor de zoveelste keer in ons leven miljonair. We hebben 3 miljoen guarani's gepind (ongeveer Ç 500.) en zijn vervolgens maar weer inkopen gaan doen om de koelkast te vullen. Daarna zijn we de drukte ontvlucht en naar Trinidad gereden. Dit is een van de missies op de Jezu´etenroute hier in Paraguay. Nadat we ook nog de missies in Jezus en Cosme y Damian hadden bezocht hadden we het wel gehad met de missies. Er is veel gelijkenis  omdat ze allemaal uit dezelfde tijd stammen en dezelfde indeling hebben: een grote kerk, huizen voor de Guarani's , een plaza mayor, werkplaatsen en een klooster voor de Jezu´eten. We konden telkens op de parkeerplaatsen voor de kloosters overnachten en helaas is het hier in Paraguay op vrijdag en zaterdag ook feest. Hier ook weer rondrijdende muziekinstallaties van 1000 watt welke doorgaan tot zonsopkomst!

In San Ignacio zijn we op de camping terecht gekomen voor stroom zodat de airco aan kon en we een zwembad hadden om af te koelen. De luchtvochtigheid was namelijk erg hoog na alle regen die we de laatste dagen hadden gehad en de temperatuur was opgelopen tot 37 graden. We werden zeer hartelijke ontvangen door de eigenaar Gustavo.  Na twee hele warme dagen en de laatste nacht  een storm met veel regen zijn we weer verder gegaan. Onderweg zagen we veel straathandel; alles  keurig per dorp gerangschikt. Eerst een dorp met alleen maar wollen dekens en schapenvachten, daarna met houten meubels, gevolgd door kitscherige keramiek en een dorp met alleen maar kleurrijke voetballen. Naast de weg hangt het vol met de te verkopen spullen.
 
In Altos op camping " Hasta la Pasta" hadden we met  Ralph en Janneke afgesproken. Ralph en Janneke zijn zo vriendelijk geweest om onze banden in hun container mee te verschepen naar Uruguay. Deze keer hadden wij spullen voor hun meegenomen uit Nederland die zij nodig hadden omdat deze gestolen waren. Het werd een gezellig treffen met deze feestneuzen en daarom zijn we een weekje gebleven. Heerlijke dagen op de camping doorgebracht met veel kletsen, lachen ervaringen uitwisselen en natuurlijk  borrelen. Overdag wat klusjes doen, wassen en schoonmaken en 's avonds BBQ-en en borrelen bij het kampvuur, vaak tot in de vroege uurtjes. De campingbeheerders Rene uit Zwitserland en Marion uit Duitsland waren erg behulpzaam en gastvrij. Rene had een Pasta fabriekje opgezet. Zijn pastas worden in heel Paraguay verkocht. Ook kon je bij hen op het terras komen eten en Marion bleek een prima kokkin te zijn. Verder zijn we nog naar de zaterdagmarkt geweest. Deze bleek geheel geŰxploiteerd te worden door Zwitsers en Duitsers en alles uit deze landen was er dan ook te koop! Heerlijk brood gekocht en vlees en groenten voor de BBQ. 's Avonds ons tegoed gedaan aan de "Thuringer bradwursten". Het is erg verrassend zoveel Zwitsers en Duitsers hier leven! Ook blijkt er hier een Hollander te wonen! Het is een van de Heineken ontvoerders,  Frank Meyer. Ralph en Janneke hebben hem al een keer getroffen. Bij belangstelling in dit verhaal zie www.dutchonwheels.nl.

Na een weekje feesten wat ondertussen een aanslag op ons leven aan het worden was zijn we na eerst in Altos onze gasflessen te hebben gevuld naar de hoofdstad Asuncion vertrokken. Hier eerst de nodige reserveonderdelen voor de auto proberen te kopen, maar meer dan een oliefilter en twee dieselfilters zijn we niet gekomen. De rest was niet verkrijgbaar! Daarna de stad door naar het Westfalia House. Onderweg werden we aangehouden en na een felle discussie met de politie kregen we een bekeuring van 950.000 Guarani's. We zouden in een straat rijden waar vrachtverkeer verboden was. Omdat de truck als personenauto geregistreerd is in Nederland proberen uit te leggen dat het geen vrachtwagen was, maar het mocht niet helpen! We moesten de bekeuring op het gemeentehuis gaan betalen! Helaas wisten we niet waar het gemeentehuis was en nu maar hopen dat ze ons niet meer aanhouden onderweg en dat ze geen gecomputeriseerd systeem hebben!

Bij het Westfalia House de wagen achter het hotel en restaurant geparkeerd en eerst een frisse duik in het zwembad genomen. Juist toen we wilden gaan eten begon het weer vreselijk te regenen en te onweren. De stroom viel uit en toen maar een anderhalf uur gewacht. Nadat er weer elektriciteit was alsnog in het restaurant gaan eten. Helaas viel na 10 minuten de stroom weer uit en bleef deze ook weg tot de volgende morgen. Bij kaarslicht onze bestelling gedaan en toch nog heerlijk gegeten in een zeer romantische sfeer! De eigenaar komt uit Duitsland en het restaurant bestaat al 38 jaar.  De menu kaart is dan ook half Duits en het eten smaakte voortreffelijk. De gehele nacht heeft het weer geregend en ook de dag erop was het weer een grote waterval die zich over Asuncion leegstortte! Ons helaas de gehele dag in de camper op moeten sluiten. Gelukkig viel de stroom deze keer niet uit en kon Chantel naar filmpjes kijken en Ton het internet afstropen! Verder een dik uur via Skype gebeld met ING omdat we met een frauduleuze mail welke zogenaamd van Apple was, de fout in waren gegaan wat resulteerde in blokkeren van de creditcard en afschrijven van bedragen van onze rekening van inkopen welke wij beslist niet gedaan hadden. Uiteindelijk gaat het fraude detectie team van ING te zaak uitzoeken en word het geld op onze rekening terug gestort. Ben je altijd zo alert op dit soort zaken ga je toch nog de fout in. Stom Stom!!!!

Na twee dagen regen werd het droog en konden we wat gaan ondernemen. We zijn naar de Mercado Cuatro gewandeld. Deze was erg chaotisch en hectisch druk. Ieder plekje en zijstraatje  was volgestouwd met koopwaar. Wij vonden het wel iets weg hebben van de souks in het midden oosten. Na hier een tijdje rond gestruind te hebben wilden we met de bus terug naar onze camper. Nou dat had nogal wat voeten in de aarde. Na verschillende keren vragen en navragen werden we van het kastje naar de muur gestuurd. Eerst lijn 12, toen lijn 123, later lijn 42, 43 enz.! Aan de buschauffeurs gevraagd maar niemand kon ons vertellen welke bus we moesten hebben en waar we moesten opstappen. Na 3 kwartier kwam iemand ons vertellen dat we bus 38 moesten hebben en aan de overkant van de straat konden opstappen. En ja hoor deze bus ging de goede richting op, maar de eindbestemming was 15 km van de plaats waar wij moesten zijn!  Uitgestapt  en een bus terug genomen tot op een voor ons inmiddels bekende kruising. Hier uitgestapt en daar na weer een aantal malen vragen een andere bus genomen. Na twee uur "sight seeing" waren we eindelijk op de plaats van bestemming. Volgend jaar maar weer naar de Spaanse les!

Na drie dagen de hectiek van het stadsleven te hebben meegemaakt werd het hoogtijd om weer te vertrekken. Na ons de stad uit te hebben geworsteld zijn we via de transchaco richting Bolivia gereden. De Chaco is een woestijn die men hier "de groene hel" noemt. De eerste 300 kilometer is er nog niet echt sprake van een woestijn omdat hier nog erg veel vegetatie is. Ook zijn er nog veel "vennen"waarin we erg veel vogels zagen zoals jabiru's, ooievaars, lepelaars, veel eenden en ganzensoorten.  Langs de weg lagen weer de nodige verkeersslachtoffers, slangen, grote en kleine miereneters, wilde zwijnen, wasbeertjes en zelfs een krokodil. Helaas geen levende dieren gezien.

500 Kilometer ten westen van Asunciˇn wonen een groot aantal mennonieten. De van oorsprong Duitse Mennonieten zijn vanuit Duitsland naar Rusland gevlucht en vervolgens  naar hier geŰmigreerd. Steeds op de vlucht voor het belijden van hun geloof. Zij hebben hier land van de Co÷peratie Paraguay gekocht en dit ontgonnen. De oorspronkelijke bevolkingsgroepen waren de "Enlhet" en de "Nivacle" indianen. Ondanks andere culturen leven ze vredig naast elkaar. Het zijn nu dorpen en stadjes die economisch veel invloed hebben op de Paraguyaanse economie. De mennonieten die hier wonen zijn erg modern, ze rijden in grote SUV's, hebben stroom en leven in luxe. Ze houden zich wel vast aan hun afkomst. Veel staat in het Duits geschreven en men spreekt Platduits. In de supermarkten liggen voornamelijk Duitse producten. De openingstijden zijn ook Duits, Mittagsruhe van 12.00 tot 15.00 uur en om 18.00 uur zijn de winkels dicht. Op zaterdag sluit alles om 12.30 uur en is het weekend.
Er zijn drie grote dorpen waar de Mennonieten wonen. Lomo Plata, Neustadt en Filadelfia. Na eerst Neustadt bezocht te hebben zijn we naar Filadelfia gereden, het administratieve centrum van de Fernheim mennonieten kolonie. Filadelfia bestaat uit diverse bevolkingsgroepen die allemaal hun eigen wijk hebben met eigen scholen, kerken en winkels. We zijn naar het Heimat museum geweest wat een goede indruk gaf van hoe de eerste mennonieten hier hebben moeten afzien. Vervolgens een flinke wandeling gemaakt om bij een hotel te gaan kijken of we daar konden staan en gebruik konden maken van hun internet en zwembad. Via maps.me aan de wandel, maar we kwamen uit bij een bejaardenhuis en een begraafplaats!  Het vertrouwen in maps.me is dus ook gedaald want daar hebben we nog geen behoefte aan! Na wat vragen bleek het hotel vlak bij de parkeerplaats te liggen waar we de camper hadden geparkeerd!  Na een nachtje vrij kamperen verhuisd naar hotel Florida. De vooruitzichten gaven aan dat het 40 graden zou worden en  bij het hotel konden we elektra nemen voor de airco en een duik nemen in het zwembad. Verder ook weer internet in de camper wat af en toe wel fijn is!

Op een of andere manier heeft Ton iets met vrouwelijke kapsters. Het was na de laatste knipbeurt van Linda twee maanden geleden weer hoog tijd om naar de kapper te gaan. Deze keer netjes geknipt door een mooie Indiaanse! Wel lekker een kort kapsel met die warmte!

Na 2 dagen van luieren, zwemmen en lekker eten en drinken in het hotel zijn we toch maar de uitdaging aangegaan om met de hitte verder de woestijn in te gaan. Natuurlijk wel nog even inkopen gedaan bij de Duitse slager! Omdat we toch in Mariscal Estigarrabia moesten zijn voor de uitreisstempel hebben we nog een nachtje overnacht op een Mennonieten Estantia. Er werd erg positief geschreven over deze Estantia. De mensen zouden erg vriendelijk zijn en je gastvrij ontvangen; veel vertellen over de geschiedenis van de Estantia en je een rondleiding geven! We werden echter nogal terug houdend verwelkomd en omdat we niets anders nodig hadden dan een parkeerplek mochten we een nachtje blijven staan. Vanwege de hitte was wandelen geen optie dus de hele middag in de schaduw liggen puffen.
 
De volgende morgen naar de immigration om de uitreisstempels te halen. Het kantoor was gesloten en bij navraag bij vrachtwagenchauffeurs hoorden we dat dit nu allemaal aan de grens moest worden geregeld. Van de laatste guarani's diesel getankt en weer de Trans Chaco op, op weg naar de grens. De weg tussen Mariscal Estigarrabia en La Patria zou ontzettend slecht zijn, maar uiteindelijk viel het ons niet tegen. De teerweg was wel grotendeels verdwenen/versleten en vaak was het alleen nog maar bulldust afgewisseld met stukken teer met grote pottholes. Vaak was er een detour omdat men de weg dan opnieuw ging teren. Deze werden continu besproeid met waterauto's om de wegwerkers nog enigszins zicht te geven op wat ze aan het doen waren! Deze waren echter ook spiegelglad dus was het weer lekker slibberen. Nadeel was dat de camper aan de onderkant weer een coating had gekregen van 10 cm klei. Bij de grens aangekomen waren de grensformaliteiten  binnen 10 minuten geregeld en konden we aan de procedure voor Bolivia beginnen. Gelukkig stond onze bekeuring niet in het computersysteem vermeld dus die 950.000 houden ze nog tegoed van ons! Het grensgebouw was nieuw en had airco! Omdat vrachtwagenchauffeurs vaak meer dan 24 uur moeten wachten aan de grens alvorens alle formaliteiten zijn geregeld liggen deze allemaal binnen op de koele vloer te luieren/te slapen!

We vonden Paraguay een relaxed land met vriendelijke en zeer behulpzame mensen. Dat er zoveel Duitsers en Zwitsers woonden heeft ons verbaasd maar daardoor konden we wel op veel plaatsen genieten van Duitse luxe met heerlijk Duits eten en Duits bier! Op veel plaatsen lagen veel Duitse producten in de supermarkt! Misschien zijn we daardoor wel erg positief over Paraguay, want erg veel was er niet te zien!

á

  
Powered by CMSimple