Wie zijn wij > Reisverslagen > 2014 - 2015 > Uruguay

Uruguay

September 2014.

Na in Afrika al met de voorbereidingen te zijn begonnen was het dan eindelijk zover. Met dank aan onze werkgever "Dichterbij" voor het wederom verlenen van ons langdurig verlof  kon het Zuid Amerika avontuur  beginnen.  Nadat de vertrekdatum diverse malen was veranderd kregen we van "Mafra Tours" het bericht dat we "de King" op 15 augustus in Antwerpen moesten afleveren. Helaas bleek de scheepsagent  niet te weten dat 15 augustus een nationale feestdag was in BelgiŽ en dat dus alles gesloten was. Om 6 uur 's morgens stonden we voor een gesloten poort en konden de camper niet afleveren. Onverrichter zake konden we weer naar huis om op maandagmorgen weer terug te komen. Op maandag was alles snel genoeg geregeld en was de eerste stap richting Zuid Amerika gezet.

Via Marine Traffic konden we de boot waar "de King" op moest volgen. Met enige vertraging kwam deze in de haven van Antwerpen aan waarna de reis naar Uruguay kon beginnen. Op 17 september zijn we vanuit Frankfurt via Londen naar Buenos Aires gevlogen. We zijn hier 5 dagen gebleven en hebben de gehele stad te voet, per metro en met de bus doorkruist. Hier kregen we ook het bericht dat het schip eerder aan kwam dan gepland en hebben we onze plannen wederom moeten aanpassen. Op 24 september kwam de King in Montevideo aan en na twee dagen en 12 kantoortjes verder konden we eindelijk de haven uitrijden.

Omdat we al 2 dagen in Montevideo in een hotel hadden gezeten hadden we de stad al bekeken en zijn direct richting Colonia gereden. Onderweg hebben we bij boeren kaas, rauwe ham, eieren en aardappels gekocht. In Artilleros, een dorpje 23 km. voor Colonia hebben we aan de Rio del Plata gestaan. De Rio de la Plata is de breedste rivier ter wereld. De rivier is maar liefst 68 km breed en omdat je toch op redelijke afstand van de monding aan zee zit is hij onderhevig aan eb en vloed. Het lijkt dus dat je aan zee zit, maar dan wel een zee met zoet water! Hier wonen Danny en Fabiana waar we de camper volgend jaar gaan stallen. Het was een gezellige en leuke kennismaking. Met vrienden van Fabiana hebben we op het strand genoten van onze eerste Uruguyaanse  parrilla. Voor de inwendige mens was goed gezorgd en de steaks smaakten prima.

                                                                                                                                    
Na 2 heerlijke dagen aan het strand van de Rio de la Plata zijn we vertrokken naar Colonia del Sacremento. Hier nog eens rustig rondgewandeld in de oude stad. De volgende dag richting de Argentijnse grens gereden naar Fray Bentos. Hier was een museum in een voormalige vleesverwerkingsfabriek. Het was een grote kolossale bouwval en van een bezichtiging hebben we maar afgezien. We hebben er een prima plek gevonden om te overnachten tussen de loslopende paarden. De volgende ochtend naar de grens gereden en de grensprocedure was een fluitje van een cent. We zijn zo snel uit Uruguay vertrokken omdat we hier nog twee keer terug komen en omdat we op tijd in Valdes willen zijn omdat daar de walvissen maar tot november te zien zijn. Na eerst in Noorwegen, later in Mozambique en daarna in Zuid Afrika om verschillende redenen de walvissen niet gezien te hebben is het nu een must geworden!

Uruguay is 4.2 maal zo groot als Nederland en heeft maar 3,5 miljoen inwoners. Het heeft ontzettend veel grasland en akkerbouw en overal zie je kleine boerderijtjes met ontzettend veel koeien. Uruguay heeft maar liefst 8 koeien per inwoner. Het landschap lijkt op Friesland met sloten en groene weiden en op sommige plekken op het heuvelachtige Zuid Limburg. Er zijn nooit ongeregeldheden of oorlogen met buurlanden geweest. Uruguay is ook het land waar de softdrugs zijn gelegaliseerd. Daar kan Holland nog iets van leren!

Maart 2015.

Na bijna 6 maanden kwamen we weer terug in Uruguay. Deze keer via de internationale brug in Colon over de Rio Uruguay. Moesten we de eerste keer in Frey Bentos nog Ä 35 aan tol betalen; deze keer hoefden we maar Ä10 te betalen. Het verschil zit hem in het feit dat we de eerste keer nog voor een vrachtwagen moesten betalen en nu voor een camper. De eerste keer wisten we nog niet dat een camper in het Spaans een "Casa Rodante" was.  De grensafhandeling was zeer correct en supersnel. In Paysandu weer een mooi strandje gevonden om aan de rivier te staan. Helaas erg slecht geslapen omdat ook hier in het weekend de rijdende disco's erg veel lawaai produceren. Ondanks dat het een armere streek was werd ook hier het weekend ingeluid met veel alcohol en muziek welke de gehele nacht doorgaat. We hebben het stadje nog even per fiets bekeken en zijn daarna naar rustiger oorden vertrokken.

We kwamen in het plaatsje Guichon waar de "Termas de Almiron" liggen. Op een groot terrein zijn de thermen met diverse zwembaden. De thermen zijn goed tegen stress en natuurlijk vele andere aandoening. Er waren buitenbaden  met warm water van 35 graden. Ook was er een binnenbad met water van 37 graden en nog een groot buitenbad met koud water. Dat buitenbad met koud water beviel ons nog het beste! Tevens was er een erg grote camping met alle faciliteiten op het complex. Hier hebben we ons die dagen geparkeerd en de camper alvast "stallingschoon"gemaakt.

Onderweg richting Colonia hebben we aan het  Embalse de Paso de Palmar overnacht. Dit is een groot stuwmeer wat ook voor de flora en fauna van deze streek van belang is. De volgende dag zijn we naar Nueva Helvecia gereden. Hier zou een grote bandenzaak zitten die eventueel onze kapotte banden kon repareren. Helaas beschikte Damian niet over de juiste middelen om de banden te repareren, maar we werden netjes ontvangen en ook weer verder geholpen.  Hij had wel een ander adres voor ons in Montevideo; Reco Puma. Om duidelijkheid te krijgen of de banden gerepareerd konden worden  besloten om toch maar even naar Montevideo te rijden.  Na lang beraad werd duidelijk dat ze de banden ook hier niet konden repareren. Ze waren te groot voor de machines. Later werd duidelijk hoe men de banden wilde repareren: van alle kapotte banden werd alles verwijderd tot alleen het karkas overbleef. Daarna kwam er een nieuwe wang op en werd er een nieuw loopvlak op geplakt. Op de manier repareren zoals wij wilden deden ze niet! Men had ook al geÔnformeerd of er nieuwe banden met onze maatvoering te koop waren, maar deze waren niet leverbaar. Veel  Braziliaanse vrachtwagenchauffeurs stonden hier ook te wachten op reparatie of vervanging van hun banden. Deze gaven aan dat in BraziliŽ onze banden zonder probleem te koop zijn. We zien wel of dat klopt als we er in september aankomen. Misschien repareren we ze zelf wel als we de juiste lijm meenemen uit Holland!
 
Terug naar Colonia alwaar we de camper weer geparkeerd hebben bij de stadsmuur buiten de historische stad. Hier hebben we vorige keer ook gestaan en dit is een mooi plaatsje. Wat rond gewandeld, tickets voor de veerboot gekocht en voorbereidingen getroffen voor de BBQ. We hadden bij vertrek 6 maanden geleden beloofd dat wij bij terugkomst voor een Nederlandse BBQ zouden zorgen.
 
Na 2 dagen zijn we naar Artillero vertrokken.  Bij Danny en Fabiana koffie gedronken en bijgepraat. Aan het strand langs een van de BBQ's een mooi plekje gevonden. 's Avonds samen met Danny, Fabiana, Sonja, Catso en hun zoon Fabio op de Hollandse manier gebarbecued. De vorige keer hadden we al aangegeven dat we in Holland allemaal kleine porties vlees op de BBQ leggen. We hadden dus entrecotes, karbonaatjes, sausijsjes en satťstokjes. Helaas ging het weer ook meehelpen om er een Hollandse BBQ van te maken. We kregen weercode "oranje" en het ging hard stormen. De volgende morgen zagen we dat de rivier wel een meter hoger stond dan normaal. Het water van de Rio de la Plata was door de storm opgestuwd. De volgende dag was de temperatuur ook gezakt van ver boven de 30 naar rond de 20 graden en regende het af en toe een beetje. De herfst is begonnen dus tijd voor ons om de lente weer op te zoeken. De camper voor het huisje van Danny en Fabiana geparkeerd en met de veerboot naar Buenos Aires vertrokken.
 
In Buenos Aires hadden we moeite om met de taxi bij ons hotel te komen. Het was namelijk de " Dia de la Memoria". Dan wordt de staatsgreep  en alle slachtoffers van de "vuile oorlog" herdacht. In een grote optocht met veel muziek loopt men dan van het Plaza Congres naar het Plaza Mayor. Het is een ongelooflijk grote mensenmassa die vooral erg emotioneel betrokken is bij deze herdenkingsdag. Het was geweldig om dit ook nog even mee te maken op onze laatste dag. 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  
Powered by CMSimple