Wie zijn wij > Reisverslagen > 2012 - 2013 > TOGO

TOGO

De grens verliep zoals in Benin via de open air kantoortjes en binnen een half uurtje reden we Togo binnen. Aangezien de kustlijn van Togo maar 60 kilometer bedraagt waren we snel in Lome. Bij Chez Alice, restaurant, bungalows en camping de camper geparkeerd. Alice is een krasse Zwitserse dame van 80 jaar die al 33 jaar in Togo woont. Alice woont er samen met Werner, een vriend uit Kamp Lintfort. Werner zit van 's morgens vroeg tot 's avonds laat aan het bier en praat er af en toe een beetje naast. Van de obers krijgt hij drie maal daags een grote portie eten voorgezet welke hij dan op moet eten. De honden moeten dan even weg omdat Werner zijn eten anders aan de honden geeft! Werner eet liever niets en vind dat er in een pintje genoeg voedingsstoffen zitten. Alice regelt alle zaken en is goed op de hoogte van alles. Ze wist ons ook te vertellen dat de situatie in Mali niet goed is. De premier is met zijn gehele kabinet afgetreden en ze dacht dat een visum krijgen niet eenvoudig zou zijn.

Met een taxi zijn we naar de ambassade van Mali gegaan. Helaas was deze verschillende keren verhuisd en niemand wist nog† waar hij was. We stonden op een gegeven moment wel weer in de ambassade, maar daar was geen ambassadeur meer te vinden. De dames die het pand nu beheerden konden wel telefonisch een afspraak maken met een zaakgelastigde maar of deze in Togo was wist ook niemand. De man scheen veel te reizen en was vaak afwezig. We zijn dus niet verder gekomen dan een sight seeing in Lome. Terug bij Alice gebeld met de ambassade maar deze nemen niet op, ook niet in Ghana. In Nederland mensen voor ons aan het werk gezet maar ook hier geen gehoor bij de ambassade van Mali in Rotterdam en Brussel.

We kunnen nog in Ghana een visum proberen aan te vragen voor Mali en zijn ook maar alvast naar een alternatieve route gaan kijken. Wanneer we in Ghana geen visum voor Mali krijgen gaan we via Ivoorkust en Guinee naar Senegal! Dat zou wel betekenen dat we weer veel slechte wegen gaan krijgen waar we eindelijk vanaf dachten te zijn! Verders hebben we het visum voor Burkino Faso dan voor niets gehaald want daar komen we dan niet meer.† We zijn dus ook meteen aan de slag gegaan om reisberichten op te snorren van andere reizigers die door deze twee landen zijn gereisd om ons al een beetje te oriŽnteren.

We hebben de volgende dag weer een taxi genomen naar het centrum van Lome om de Grand Marche te bezoeken. Het is een van de grootste markten van Afrika. Helaas komen we tot de conclusie dat we een beetje verzadigd raken en mede door de opdringerige kooplui vonden we er niets aan! We zijn ook nog naar de Voodoomarkt geweest. Helaas is deze in Lome erg toeristisch en commercieel. Zo moesten we per persoon $ 10,- entree betalen en nog eens het dubbele betalen om foto's te mogen maken. We zijn dus weer vertrokken zonder de markt te bezoeken. Het feit dat we ook de enigen waren op deze markt in een miljoenenstad zegt voldoende.

In Nigeria hadden we al een verzekering afgesloten. Men had ons daar verzekerd dat deze in alle Ecowas landen geldig was. Helaas bleek in Benin dat de verzekering een lokale verzekering was welke alleen in Nigeria en enkele landen geldig was. De kaft was dan wel bruin, maar het was niet de goede verzekering. We hebben een† nieuwe verzekering afgesloten; de carte brun. Deze is geldig in alle Ecowas landen. Ecowas betekent Economische commissie of west Afrikaanse staten. Hier horen Nigeria, Benin, Togo, Ghana, Burkino Faso, Niger, Chad, Mali, Senegal en Gambia bij. Veel van deze landen hebben ook een gezamenlijke munt. De centraal Afrikaanse frank.

Na nog een dagje klussen; de auto doorsmeren en de was doen zijn we weer bij Alice gaan eten. Alice heeft een Duitse menukaart met natuurlijk zoveel mogelijk Duitse gerechten. Voor de afwisseling smaakte een Duitse Bratwurst met senf natuurlijk goed. We zijn nog even een buurtwandeling gaan maken en dan blijkt dat in ieder klein straatje wel 2 kapsalons zitten. Bij een kapsalon heeft Ton de stoute schoenen toch maar weer eens aangetrokken en heeft zich laten kortwieken. Geen Lindacoupe maar deze keer toch ook niet echt een Afrikacoupe! In ieder geval wel lekker fris bij deze hoge temperaturen. De dag erop zijn we vertrokken en we waren snel bij de grens. Dit maal een grote grensovergang. We werden meteen aangeklampt door diverse fixers en geldwisselaars. Toen we deze allemaal hadden weggestuurd konden we rustig de zaken gaan regelen.

Na wat zoekwerk alle kantoortjes gevonden en alle stempels gekregen. Als laatste moesten we de auto laten registreren bij de politie. Hier werd ons om $ 6,-† gevraagd. We zagen dat iedereen die hier moest zijn geld betaalde en dit met veel tegenzin deed. De mannen waren erg onvriendelijk en zeer kortaf. We gaven aan dat we niet wilden betalen omdat we nog nooit hadden betaald aan een grens. Nou dan kregen we ook niet het papiertje wat we nodig hadden om Togo uit te rijden, was het antwoord.† Direct het visitekaartje van het rode kruis weer eens te voorschijn gehaald en ons verhaal afgerafeld. Nadat er met de chef was overlegd kregen we zonder problemen het papiertje. Met dit papiertje naar de volgende post en daar werd nog eens $ 10,- parkeergeld van ons geŽist. Wederom ons verhaal afgerafeld en toen konden we eindelijk vertrekken. We hadden overigens ook telkens om een rekening gevraagd welke ze niet gaven. Al het geld verdwijnt dus in de zakken van deze corrupte bende.

Helaas zijn we maar 3 dagen in Togo geweest omdat we zo snel mogelijk wilde weten wat de mogelijkheden rondom het visum van Mali zijn. De mensen die we hebben ontmoet,† waren in ieder geval erg vriendelijk en behulpzaam. Wat ons opviel was dat veel mensen Duits spraken.

  
Powered by CMSimple