Wie zijn wij > Reisverslagen > 2012 - 2013 > SENEGAL

SENEGAL

Aan de grens moesten we een "passť vente" kopen; kosten Ä 5,-. Normaal zou het carnet voldoende zijn maar deze keer accepteerde men het niet. We wisten zeker dat we weer bedonderd werden, maar hadden geen zin in verdere discussies. Later als je weer weg rijd heb je er spijt van want tenslotte gaat het om 25 broden of meer dan een slof sigaretten waar we anderen zeer blij mee hadden kunnen maken. Een bushcamp gemaakt zo'n 50 kilometer na het passeren van de grens. De apen en warthogs liepen om de camper heen. Weer zeer bijzonder om beesten in het wild te zien.

De doorgaande weg liep door het nationaal Park Niokolo Koba. Het was een zeer slechte weg met veel potholes. Regelmatig zagen we diverse soorten apen de weg oversteken. Helaas waren ze erg schuw en niet gewend aan verkeer (of blanken).

Aan de rand van het nationaal Park overnacht op Campement Wassadou. Een voorwaarde omhier te mogen kamperen is dat je een maaltijd per dag moet gebruiken in hun restaurant. Dat maakt het overnachten dus erg duur. De camping lag prachtig tussen de bossen aan een bocht van de Gambia rivier. Met het verplichte eten erbij betaal je maar liefst Ä 45,- per nacht wat zeer duur is naar Senegalese normen.

Onderweg hadden we gezien dat we olie verloren. De gehele carterpan en as waren nat van de olie.Op de camping een grondige inspectie uitgevoerd en alles goed schoon gemaakt. Zoals het er naar uit zag leek het of de keerring van de krukas ondicht was. Op de camping nagevraagd of men een goede Mercedes garage wist, maar toen reageerde men of men het in Keulen hoorde donderen! Er bestaan daar geen garages maar we kregen wel de naam van een goede monteur in Tambacounda. Deze sleutelde ook aan het wagenpark van het campement.

De volgende dag in Tambacounda naar Poulo, de monteur gereden. Hij kwam ons ophalen bij de ingang van de stad. Onderweg hadden we de lekkage nog gecontroleerd, maar ook na het schoonmaken was de lekkage duidelijk aanwezig. Ons voor de keuze gesteld om verder te rijden en bij te vullen of toch maar een reparatie uit laten voeren in een "garage"! De "garage" van Poulo was niet meer dan een afdak langs de straatkant. In het Frans proberen duidelijk te maken wat er aan de hand was wat niet mee valt als het om vaktermen gaat. Duidelijk werd echter wel dat hij had verstand van zaken had en dat er ook reserveonderdelen in de stad aanwezig waren. Met zijn zessen kropen ze onder de auto en werdalles gedemonteerd tot men de keerringen en de pakkingen kon controleren.De jongste medewerker was ongeveer 7 jaar en de oudste een jaar of 18. De jongste van 7 had echter meer verstand van zaken dan menig schoolverlatend monteur in Nederland. Tussen de middag werd er gepauzeerd omdat Poulo naar het vrijdagmiddaggebed moest in de moskee. Een uurtje later was er lunchpauze. Ook wij kregen een bordje rijst met een stuk vis. Om 5 uur was alles gerepareerd en moest er natuurlijk een proefrit in de stad gemaakt worden. Het werd meer een triomftocht van Poulo die uit het raam hing en iedereen moest groeten. Het is ook niet niets als je in een grote truck met een blanke erin door de stad mag rijden. Ook toen de duisternis inviel werd er gewoon gesleuteld aan de motoren die onder het afdak lagen. Als ze licht nodig hadden schenen ze even met hun schermpje van de gsm op het blok! Hier dus beslist geen arbowetgeving!

We zijn bij de garage blijven staan en hebben er genoten van het avondleven van de lokalen. Dat is dan weer een leuke bijkomstigheid want normaal gesproken ga je niet kamperen op een kruising van de straat achter een afdak met een hoop motorblokken eronder. Natuurlijk was er af en toe wat aanloop om even een handje te schudden. Zo kwamen er ook twee dames even kennis maken met ieder een kindje op de rug. Het grootste kindje was echter beduidend jonger dan het kleinste wat natuurlijk een beetje vreemd was. Zonder iets te vragen werd er snel duidelijkheid gegeven. Men greep naar de borst en maakte duidelijk dat er geen melk uit kwam. Melk kopen was duur en zo moest het kindje overal bij vriendinnen van moeder aan de borst die nog wat over hadden. 'S morgens om7 uur stond Poulo aan de deur met 2 stokbroden. Na het ontbijt weer vertrokken. Poulo nam het weekend lekker vrij, die had weer genoeg geld verdiend aan die blanke!

De Nederlandse ambassade van Mali belde ons om te informeren of we nog in Mali waren. Ze namen regelmatig contact op met degenen die zich in Mali bevonden. Aangegeven dat we inmiddels in Senegal waren maar nog geen internet hadden gehad om ons af te melden.

Vanuit Tambacounda via weer deels zeer slechte wegen naar de grens met Gambia gereden. Bij de grens waren ze een weg aan het aanleggen en vanwege de verschillende omleidingen reden we de grenscontroles voorbij. Na veel gefluit kwamen we erachter dat we terug moesten komen. Eerst dachten we nog aan een politiecontrole maar het bleek dus de grensovergang te zijn. Nadat we onze excuses hadden aangeboden waren de formaliteiten in 5 minuten geregeld.

Na het uitstapje van 9 dagen in Gambia zijn we weer terug in Senegal. Aan de grens werden we meteen bestormd door dames die van alles te koop aan boden. Ook de geldwisselaars boden hun diensten aan. Nadat we duidelijk hadden gemaakt dat we van niemand iets nodig hadden konden we de grensformaliteiten afhandelen, dat was zo gepiept.

Na een week Duits praten op de camping, Engels buiten de camping in Serrekunda en nu in Senegal weer Frans was het soms moeilijk om met elkaar in het Nederlands te communiceren. Al deze talen spreken is geen probleem meer maar het snel omschakelen nog wel. Laten we maar zeggen dat het de leeftijd is!

In Mbour neergestreken op de camping van La Ferme de Saly. We stonden op de camping met apen, slangen, paarden, ezels , honden en katten. Een echte beestenboel. Er stond ook een Franse overlander die van het noorden kwam dus hebben we wat info uitgewisseld. Heerlijk gegeten in het restaurant. Jean-Paul de eigenaar heeft ons veel verteld over de stad en is erg bereisd. Hij reist al 45 jaar met de rugzak regelmatig over de wereld. We hebben een heerlijke strandwandeling gemaakt naar de vismarkt van Mbour. Alles speelt zich af op het strand. De boten liggen er, de vis wordt er verhandeld en schoon gemaakt, groenten en fruit worden er verkocht, kant en klare maaltijden zijn in de aanbieding en natuurlijk alle soorten drankjes! Het strandleven is leuk in Mbour.

De volgende dag weer richting het zuiden gereden naar de delta van Sine Saloum. Je rijdt er over een smalle landtong van af en toe maar 800 meter breed. Je kunt er een prauw huren om de delta in te varen en allerlei eilandjes te bezoeken maar helaas was er op dit moment geen prauw te bekennen. Met de motor een eind rondgereden wat behoudens de ongelooflijke stofwolken net zo leuk was. In dit gebied leven veel Pelikanen. Ook zeer veel andere vogels gezien in de delta.

Vanuit de delta zijn we weer richting Dakar gereden. Gezien het feit dat de voorsteden al erg druk en smerig waren zijn we via Rufisque naar Lac Rose gereden. Lac Rose is zolang als de rally Parijs-Dakar in Afrika is gehouden de finishplaats geweest. Er is hier in een dorpje zelfs een kraamkliniek genoemd naar de oprichter Thierry Sabine. Op deze manier word de naam van de oprichter van de rally levendig gehouden. Zodra de zon begint te schijnen kleurt het meer Roze. Dat komt door de aanwezigheid van algen die het ijzer in het hyperzoute meer doen oxideren.

Het meer heeft ongeveer het zelfde zoutgehalte als de dode zee. De zoutarbeiders smeren zich in met galamboter en gaan daarna tot aan hun middel in het meer staan. Met pikhouwelen bikken ze de zoutkorst op de bodem kapot en laden deze brokken op schepen die vervolgens aan de kant door de vrouwen worden ontladen. Het zout brengt de arbeiders ongeveer Ä 0,50 per 50 kg op.

Aan het roze meer hebben we†de camper†op de parkeerplaats van Campement Chez Falim geparkeerd. We mochten gebruik maken van de douches en zelfs van het zwembad. Hier eindigen momenteel nog veel Europese rally's zoals ook de Amsterdam Dakar Challenge. Een ding is duidelijk: Parijs Dakar leeft hier nog steeds en men vind dat deze ook terug moet komen naar Afrika en met name naar Dakar. Momenteel is men in onderhandeling met de organisatie over een eventuele terugkomst. Zo niet dan mag de naam Parijs Dakar niet meer gebruikt worden als het aan de Senegalezen ligt. Gezien de onstabiele situatie in MauritaniŽ, Algerije en Mali denk ik dat men nog een paar jaren moet wachten.

Omdat de truck te zwaar is voor de duinen deze keer geprobeerd om met de motor een stukje de duinen in te rijden. Helaas lukte dat ook niet. Ook de motor heeft te weinig pk's of de passagier is te zwaar! In het weekend komen de rijkere (blanke) jongeren uit Dakar hier crossen met hun Quad of crossmotor.

Via een weg vol pot- holes naar Mboro sur Mere gereden. Mooie route door een streek waar erg veel groente en fruit werd verbouwd. Helaas lag er voor en in de dorpjes ontzettend veel vuilnis. Omdat we geen mooi plekje konden vinden in Mboro zijn we doorgereden naar St. Louis. Daar hebben we ons op camping Zebrabar geÔnstalleerd. Nadat we de auto hadden uitgezet om ons aan te melden wilde hij niet meer starten. We zijn een stukje aangetrokken waarna hij weer aan sloeg en we ons op de camping konden installeren. Ton werd na een uurtje niet lekker en had tegen de 40 graden koorts, dus weer malaria! Hij heeft de sneltest nog eens niet meer gedaan omdat het volgens hem duidelijk was dat het malaria was. Direct met de coartem begonnen en na anderhalve dag was hij al weer aan de beterende hand. De dag erop samen met een Duitse monteur† ( Holger die op vakantie was in zebrabar) op zoek gegaan naar de oorzaak van het niet willen starten. Er bleek ergens een breuk in de kabel te zitten die van de startknop naar de startmotor loopt. We hebben een extra kabel getrokken naar de startmotor en nu start hij gelukkig weer!

De camping ligt in het natuurgebied Langue de Barbarie. We zagen hier de roodsnaveltok weer en natuurlijk allerlei heel veel andere vogels. Ook zagen we hier patas apen op de camping rond lopen.
Op de motor zijn we naar de stad st. Louis gereden. Het was een zeer levendige stad. Alles speelt zich hier in en op de straten af. Tussen de vuilnis op straat wordt gewassen, lopen de schapen, wordt gekookt en worden etenswaren aan de man gebracht. Soms moesten we even met de hand wapperen om alle vliegen te laten opvliegen zodat je kon zien wat er werd verkocht. St. Louis ligt op allemaal langgerekte eilanden welke met bruggen verbonden zijn. Er lagen weer zeer veel kleurrijke vissersboten.

Bij terugkomst op de camping bleken de eerste deelnemers van de intercontinental rally te zijn aangekomen. De rally streek 2 dagen neer op de Zebrabar camping. Het werd er echt druk en gezellig. De rally is in Spanje gestart op 28 januari en eindigt op 10 februari in Dakar bij Lac Rose. We hadden dus weer het nodige te zien, wat vooral Ton erg interessant vond. Men. Idoumou Abderrhamane uit MauritaniŽ† kwam nog langs en wilde informatie aangaande de wegen en een eventuele route naar Luanda in Angola. Hij heeft plannen om hier in maart heen te gaan. In ruil hiervoor kregen we stickers van de rally en zijn telefoonnummer voor als ze aan de grens moeilijk zouden doen.
Met de motor zijn we ook nog een ochtend het natuurpark ingereden. Het is een prachtig gebied in de duinen gelegen. Een gedeelte van de duinen loopt bij vloed onder water wat zorgt voor een zeer grote vogelpopulatie.

Op vrijdagmiddag kwamen Sjors en Monique aan met hun medereizigers uit Oostenrijk, Ernst en Christine. Erg leuk en gezellig. Natuurlijk de nodige info aan elkaar uitgewisseld. 's Avonds zijn we samen met de deelnemers aan de rally wezen BBQ-en in het restaurant. De BBQ was erg goed verzorgd en het vlees bestond alleen maar uit tournedos! Petje af voor Martin en Ursela en hun medewerkers. Na 2 dagen van bijkletsen zijn we vertrokken richting MauritaniŽ. We zijn in Diama de grens over gegaan. Hier vroegen ze voor het registreren van de auto Ä10,- . Nu hadden we een nieuw verhaal klaar met de rallystickers op de auto en ons Rode kruis pasje. We hadden medische assistentie verleend aan deelnemers van de rally. Na wat heen en weer praten hoefde we niets te betalen. Ook de brug over de stuwdam werd gratis en zo hadden we toch al snel Ä 25,- verdiend. We moesten nog even wachten omdat de brug open stond voor een groot cruiseschip. Toen dit gepasseerd was konden we MauritaniŽ inrijden.




  
Powered by CMSimple