Wie zijn wij > Reisverslagen > 2012 - 2013 > NIGERIA

NIGERIA

De grensprocedure was netjes en correct. Na ander half uur reden we Nigeria in over een zeer goede teerstraat die aansloot op de modderpoel van Kameroen. Vlak voor Ikom bij een verlaten tankstation overnacht. Hier bleek een compleet voetbalteam met coach onderdak te hebben gevonden in de verlaten gebouwen. Ze waren netjes en bleven op afstand nadat ze zich even voorgesteld hadden. Ze hadden net de avondtraining erop zitten en tot onze verbazing gingen ze de volgende ochtend om 5.30 uur al weer trainen!

De volgende dag eindelijk weer eens een ATM automaat gevonden die onze creditcard accepteerde. De nodige Naira uit de muur gehaald en getankt. Ook een verzekering afgesloten voor heel West Afrika; de Carte Brun. Iedereen was erg vriendelijk en behulpzaam.

Tanken is hier iets aparts. Er zijn heel veel tankstations maar de meeste hebben niets of zijn al jaren gesloten. Aan de straat staat een bord met "yes fuel" of " no fuel".  Ook bij "yes fuel" loop je het risico dat ze niets hebben. Nog meer dan in andere landen moet je  goed opletten. De eerste keer begon de meter te lopen bij 5 liter, waar Ton de dame even netjes op geattendeerd heeft. I.p.v. 100 liter kregen we er nu 105. De tweede keer versprong de meter tijdens het tanken enkele malen en kregen we zeker 40 liter minder als waar we voor moesten betalen! De man erop geattendeerd maar deze gaf aan dat de slang een beetje lek was! Je kunt er niets mee want op de teller stond 200 liter en dan moet je deze 200 liter ook betalen. Bij 200 liter had de tank echter helemaal vol moeten zijn en dat was hij nog lang niet.
 
Bij de meeste politie en militaire controles waren de mannen erg aardig en correct. Tot we bij een politiecontrole uitkwamen waar dit niet zo was. Ze wilden de brandblusser zien en daarna het kentekenbewijs, het rijbewijs en de verzekeringspapieren. Na het doorkijken van het kenteken bewijs zei hij tegen ons dat deze was verlopen omdat er 20 aug. 2010 op stond. We kregen de papieren niet terug . We moesten eerst zorgen dat we nieuwe papieren kregen. De man was erg nors en autoritair en op ons geld uit. We wilden hem uitleggen dat dit de afgiftedatum was van het kentekenbewijs maar hij wilde niet luisteren en bleef aangeven dat het verlopen was. Op een gegeven moment na zeker 20 minuten praten werd Ton boos en zei dat de man gek was. Nou toen waren de rapen gaar. We moesten een boete betalen van €50,- omdat we een ambtenaar in functie beledigd hadden. Nou niet dus. Uitgelegd dat Ton niet hem gek had genoemd maar dat het gek was dat we de papieren niet terug kregen. Diverse omstanders hebben zich ermee bemoeid maar er veranderde niets. Na 3 kwartier van wachten en eindeloos proberen te praten met de politieman arriveerde er een auto met mensen van de overheid. Deze vroegen wat er aan de hand was. De politieman werd erg onderdanig en legde de situatie uit aan de overheidsmensen. Chantel verbeterde hem of vulde aan wat haar boze blikken en terechtwijzingen opleverde van de politieman.  Uiteindelijk gaven de heren van de overheid aan dat we verder konden rijden en niets hoefden te betalen. Bij het teruggegeven van de papieren vroeg de agent toch nog zachtjes om geld. Hierop reageerde Ton boos en met verheven stem. De heren van de overheid kwamen uit de auto en sommeerden de agent de papieren terug te geven en ons te laten doorrijden. Met blaren op de tong en kokend van woede konden we weer verder. De stand van de ogen van de drie agenten deed ons vermoeden dat ze gedrogeerd waren.

Vanwege het oponthoud met de politie was het al laat en moesten we een overnachtingsplaats vinden. Overal woonden mensen en een rustig afgelegen plek konden we niet vinden. In Yandev bij een agricultuur universiteit gevraagd of we mochten overnachten. Dat was goed. We werden op een grasveld neergezet en de conrector kwam ons nog begroeten. Later op de avond kwamen er nog studenten vragen of we missionarissen waren en wat we in de kerk kwamen prediken!
 
De volgende dag richting Abuja gereden. We zagen steeds meer moslims op straat. Onderweg kwamen we door een dorp waar bijna alle huizen waren afgebrand. Uit sommige steeg de rook nog op. Was dat een ordinaire buren ruzie of etnisch geweld? We weten het niet. Enkele dorpen verder werd onder de ogen van veel publiek door wel een 500 man een gebouw gesloopt. We hadden de indruk dat het een moskee was. Nog nooit hebben we in Afrika zoveel mensen zien samenwerken dus ook hier was waarschijnlijk sprake van etnisch geweld.
Zo'n 40 km voor Abuja werd het steeds drukker op de weg. Op een gegeven moment waanden we ons weer in Delhi. Iedereen en alles toetert en iedereen slingert van links naar rechts of andersom. In India gaat dat nog op een rustige manier, maar hier word zeer agressief gereden. Op een gegeven moment kregen we autobaan en hier werd  overal gewoon spook gereden. In Abuja zelf was het erg rustig op de weg. Het is een grote moderne stad met alleen maar hotels en kantoren. Hier wonen bijna geen mensen. Die wonen in het "Delhigedeelte". Bij het Sheraton hotel hebben we overnacht. Ze hebben hier een voetbalveldje achter het hotelcomplex waar je mag kamperen. Je staat langs een tuinafvalberg en er zitten 35 honden aan kettingen op het terrein. Voor het zover was dat we erop konden hebben we zeker 2 uur staan te wachten op iemand die de sleutel van het hek had waar we door heen moesten. Uiteindelijk heeft het hoofd van de secrurity het slot opengebroken en er een nieuw slot aan gemaakt.

In Abuja de visums van Burkino Faso en Togo gehaald. Op de ambassade van Togo troffen we de ambassadeur in eigen persoon. En na een beleefdheidspraatje hebben we gevraagd of niet meten het visum konden krijgen in plaats van morgen . Dat scheelde weer een taxiritje. Dat was geen probleem en na een half uurtje vertrokken we met het visum in ons paspoort. Ook het visum van Ghana hebben we nog proberen te krijgen. De ambassade gaf echter alleen maar visums af aan inwoners van Nigeria. Dat moeten we dus nog in Benin of Togo zien te krijgen.

De weg richting Benin vanuit Abuja was deels zeer slecht. Het moest een teerstraat voorstellen, maar het was een grote gatenkaas.  Onderweg nog 2x een vervelende politiecontrole gehad. De extra schijnwerpers die we op de auto hebben zouden in Nigeria verboden zijn.  We kregen een boete van € 300,-  en moesten mee naar het bureau om de schijnwerpers te demonteren en in te leveren . Een alternatief was €50,- betalen zonder bon. Weer de blaren op de tong gepraat en na gebruik te hebben gemaakt van ons nieuwe visitekaartje mochten we uiteindelijk gaan met schijnwerpers en zonder een boete te betalen.
 
Om zonder te betalen en zonder problemen door de politiecontroles te komen zijn we momenteel een stelletje gepensioneerde medewerkers van de regering die de opdracht hebben om in Afrika ziekenhuizen te controleren op hun functioneren en eventuele behoeftes. Voor het rode kruis maken we een rapportage zodat men de benodigde spullen kan doneren! Allemaal lulkoek, maar in deze corrupte politiewereld wel nodig  voor ons!
De laatste 100 km waren over een zeer slechte piste. Deze was door de regentijd bijna onbegaanbaar. We hebben er twee dagen over gedaan om deze 100 km af te leggen. We hebben er wel door een authentiek stukje Nigeria gereden. De mensen in de dorpjes die we passeerden  waren erg enthousiast.  Ze juichten, zongen, zwaaiden en soms dansten ze zelfs. Het leek wel een triomftocht als winnaar van Parijs - Dakar.
De laatste 40 kilometer naar de grens waren over een nieuwe teerweg. De grensovergang was snel en correct. En zo reden we na 15 minuten naar de grens met Benin.

We zijn maar 8 dagen in Nigeria geweest waarvan 4 in de hoofdstad Abuja voor aanvraag van diverse visums. Verders was het voor ons in verband met de onbestendige situatie  een transitland. In het noorden zitten de moslimrebellen en in het zuiden de christelijke bevolking die betiteld worden als crimineel. Wij hebben alleen maar zeer vriendelijke en behulpzame mensen getroffen.  Enkele politieagenten waren zeer corrupt maar de meeste politieagenten waren op een nette manier in functie. Het afgebrande dorp en de verwoestingen van de moskee waren voor ons een bevestiging van de onbestendige situatie in dit land.

 

 

  
Powered by CMSimple