Wie zijn wij > Reisverslagen > 2012 - 2013 > MAURITANIň

MAURITANIň

Aan de grens zagen we meten dat we een ander land binnen reden. Mannen met wijde "jurken" aan en tulbanden op het hoofd; vrouwen nergens te bekennen. Het paspoorten stempelen verliep snel. Daarna moest er een verzekering worden afgesloten. Kosten voor 3 dagen maar liefst Ä 30.† Men werkt hier met categorieŽn uit de vroegere middeleeuwen. Men heeft er 4 tarieven ingedeeld naar "Cheveaux"† Dit zijn dus de paardenkrachten. Deze categorieŽn lopen van 1 tot 7 paarden; van 7 tot 11 paarden; van 11 tot 15 paarden en meer. Na veel praten hebben we ons in de categorie van 11 paarden laten indelen wat in ieder geval nog goedkoper was. Hopelijk komen we wel nog thuis met die 11 PK!†† De volgende slagboom was de douane. De auto werd gecontroleerd. In de koelkast zagen ze een halve fles gin staan en wat blikjes bier. Buiten werd er onderling wat gesmoesd en toen werd er gezegd dat we de drank moesten inleveren. Aangegeven dat we dit dus niet deden omdat er niets in de boeken staat dat men in MauritaniŽ geen alcohol mag meenemen. Ook aangegeven dat ze de fles mochten hebben, maar dat ik hem dan wel eerst leeg schudde! Na wat boze blikken werd toch het carnet afgestempeld en konden we naar de volgende slagboom rijden. Die lui dachten dus even een mooi feestje te kunnen geen bouwen. Het was dan wel zondag, maar dat feestje houden we liever zelf!† een stukje verder moesten we community tax betalen. Deze keer weer ons verhaal over medische ondersteuning aan de rally verteld en de dokter kon zonder te betalen vertrekken.

Via een prachtige onverharde route door het nationaal park Diawling naar de doorgaande weg gereden. Onderweg zagen we de laatste apen en warthogs van deze reis. Maar ook veel vogels zoals pelikanen, flamingo's en allerlei andere trekvogels. Regelmatig zweefde er enorme roofvogels rond de camper.

De weg naar Nouakchot was smal en met af en toe grote gaten erin. Langs de weg veel dorpjes vaak bestaande uit alleen wat tenten. Ook de kameel was weer prominent aanwezig in het straatbeeld. Langs de weg lagen grote zakken die op waterbedden leken.†† Hierin bewaren de mensen hun voorraad water. Hier rijden tankwagens rond met water om deze te vullen.

Omdat de weg erg smal is en omdat er maar een weg loopt van 700 km lang krijg je hier te maken met chauffeurs die echt niet kunnen rijden. Bovendien horen en zien ze niets met die grote tulbanden om hun hoofd. Tot twee maal toe gingen we na veel knipperen met de lichten en veel claxonneren inhalen als ze dan eindelijk aan de kant gingen. Als je er echter naast rijdt en ze kijken in de spiegel, dan trekken ze ook automatisch het stuur naar links waardoor je compleet van de weg word gedrukt en de berm in moet. Ook tegenliggers kunnen geen breedte inschatten. Zo kwam er een spiegel met een vaartje van 80 km naar binnen klappen. Weer wat te repareren in Marokko!

In Nouakchott bij hotel Menata overnacht. We kwamen hier weer de Zweden tegen die reizen met jeeps organiseren en die we eerder al in Benin ontmoet hadden. In Nouakchott word het straatbeeld bepaald door een† Mercedes 190 D.† Het leek wel of iedereen erin rondreed. De volgende morgen vroeg vertrokken omdat we 480 km. moesten rijden naar Nouadhibou.

De weg was erg goed en de reis verliep sneller dan gedacht. Onderweg veel mooie duinen in allerlei kleuren gezien. Hier woonden wel† weer veel minder mensen. We waren al om half 3 in Nouadhibou wat een gemiddelde snelheid van 70 km betekende. 's Avonds bij de chinees gegeten welke naast de camping zat. Zoals het hoort een lekker biertje gedronken bij het eten. In een alcoholarm land weet je dan ook dat je voor het biertje moet betalen. Dat twee blikjes bier van de carrefour echter duurde waren dan de maaltijd hadden we niet verwacht. Volgende keer toch maar gewoon een Fanta!

De volgende morgen nadat we van ons laatste Mauritanische† geld brood† en fruit hadden gekocht naar de grens gereden. Dit was allemaal snel afgehandeld waarna we via een vreselijk slechte piste van 4 km. door niemandsland richting Marokko moesten rijden. Hier kwamen we weer de eerste voertuigen van de rally tegen die onderweg waren naar Europa. Er vond weer een leuke ontmoeting plaats en we konden ons aansluiten bij het konvooi. Zo konden we weer mooi iedereen voorbij rijden en hadden we voorrang bij alle grensafwikkelingen.

MauritaniŽ is ons 100% meegevallen. Het zou een saai zanderig land zijn, maar niets was minder waar. Wij hebben genoten van alles wat we hebben gezien. Een minpunt, maar misschien ook niet waren de vele controles. Hier konden we na het afgeven van een vooraf gemaakt briefje met gegevens ( hier fiche genoemd) weer door rijden. Het is natuurlijk voor de Mauritaanse overheid een controle waar toeristen zijn en of ze ergens verdwijnen!












  
Powered by CMSimple