Wie zijn wij > Reisverslagen > 2012 - 2013 > BURKINO FASO

BURKINO FASO

We beginnen natuurlijk weer met de grens. We kwamen direct op een goede teerweg terecht wat eigenlijk al een natuurlijke grens was! We moesten de auto parkeren en met de paspoorten naar de politie. Die zaten achter het gebouwtje in de schaduw aan een tafeltje. Onze gegevens werden weer eens in een groot boek geschreven waarna er € 20,- werd gevraagd voor de handelingen. Mooi niet dus. Na wat discussiëren werd het ineens € 4,- wat ook onzin was. Na een 3 kwartier maar weer eens ons anti-corruptie visitekaartje te voorschijn gehaald en het daarbij horende verhaal afgestoken en jawel, er werd excuses gemaakt en we konden vertrekken!

We zagen meteen dat we in een ander land waren. Zeer goede straten en de huisjes waren ook anders gebouwd. Verder zeer veel mensen op de fiets of brommer. Het zag er ook veel armoediger uit. Weinig te koop aan groente en fruit en veel mannen die maar wat rond hingen in piepkleine dorpjes.

Vlak voor Diebougou bij een pas geopend motel ( Centre d'acieule Touristique) overnacht. Omdat we er gratis mochten staan zijn we een biertje gaan drinken op het terras en hebben we er een Burkinese pizza (belegde pannenkoek) gegeten.
De volgende morgen vroeg vertrokken naar Bobo Dioulasso, hier door iedereen Bobo genoemd. Bij Casa Africa onze camper geparkeerd. Op advies van onze beste Maureen zijn we weer een pizza gaan eten bij La Pacha. Helaas was de pizza niet te vergelijken met de pizza's die wij kennen. Hier was het ook weer een aangeklede pannenkoek.

We stonden met de camper op de zeer kleine binnen plaats tussen de kamers die verhuurd werden en vlak voor het terras. Af en toe kwamen er stelletjes achter onze camper zitten omdat ze niet gezien wilden worden. Na enkele pintjes vertrokken ze dan een kamertje in en kwamen er na een uurtje weer uit. Naast gastverblijf bleken de kamertjes dus ook als " Chambre de passe " te huur! Gezien het feit dat er geen glas in de ramen zit maar alleen maar muggengaas hadden we af en toe een paar oordopjes nodig. Die Afrikanen lachen bij alles wat ze doen! (behalve bij werken)

We hebben de Grand Marche en de Grand Mosque bezocht. De Grand marche was weer wat meer Oosters/Arabisch en erg leuk. De Grand Mosque was van leem gemaakt en aan alle kanten staken er stokken uit. Deze stokken moeten de leem bij elkaar houden. Vroeger werd er bij ons ook zo gebouwd al werd er bij ons vaak gebruik gemaakt van staal! Bij een supermarkt flink inkopen gedaan zodat onze voorraad weer op peil is tot in Senegal.

Na 3 dagen Bobo zijn we weer op pad gegaan. Eerst naar de watervallen van Karfiguiela. Deze waren niet zo spectaculair omdat we midden in het droge seizoen zitten. Bovendien word hier boven de watervallen ook water onttrokken om de omliggende suikerrietplantages te besproeien. De weg er heen was erg mooi. Het was een  onverharde allee met prachtige grote mangobomen.

De volgende stop was Lac Tengrela. Een meer waarin ongeveer 30 nijlpaarden verblijven. Bij de entreeprijs zat een boottochtje dus zijn we het meer op gegaan om de nijlpaarden te bekijken. Op de terugweg begon de gids waterlelies te plukken om een bloemenkrans te maken voor ons. Hem uitgelegd dat we ze mooier vinden in het water dan om onze nek!

 

We konden aan het meer overnachten maar hadden geen zin in een muggenfestijn en zijn richting de Sidoupeaks gereden. De Sidoupeaks  is een kleine bergketen met vreemde vormen  tussen de groene bossen. Het is een soort steen wat bijzondere vormen heeft gekregen vanwege de erosie. We hebben bij de Sidoupeaks overnacht en na nog wat informatie ingewonnen te hebben omtrent de situatie in Mali besloten om toch naar Mali te gaan. Alle berichten zijn erg tegenstrijdig dus zien we wel wat er op ons af komt. De volgende dag over een mooie piste door een prachtige omgeving naar de grens gereden. De grensformaliteiten werden afgehandeld onder een rieten afdakje en waren snel en correct.

We zijn niet lang in Burkino Faso geweest maar wat we er van gezien hebben beviel ons goed. De mensen zijn erg aardig. Het is een van de armste landen van de wereld maar iedereen lacht hier. In Bobo Dioulasso werden we veelvuldig aangeklampt door souvenirverkopers. Het blijkt dat die bijna niets meer verdienen nu de Overlanders  niet meer door Mali komen en nu veel toeristen weg blijven uit Burkino door de militaire coupe twee jaar geleden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  
Powered by CMSimple