Wie zijn wij > Reisverslagen > 2011 - 2012 > Zimbabwe

Zimbabwe

Om in Zimbabwe te komen moesten we over een brug die  Zambia met Zimbabwe verbind. De brug loopt over een  kloof waardoor de Zambezi stroomt welke na de Victoria watervallen verder stroomt richting Mozambique. De brug stamt uit 1905 en was een onderdeel van de droom van Cecil Rhodes om Kaapstad via het spoor te verbinden met Cairo. Precies in het midden ligt de grens tussen Zambia en Zimbabwe. De grensprocedure koste ons niet veel tijd maar wel weer veel dollars aan visa, roadtax en carbontax.

In Victoria Falls bleek dat er geen Zimbabwaanse dollars meer waren maar dat het land alles met US dollars doet. In 2009 toen de inflatie dermate uit de hand was gelopen heeft men besloten om de Zimbabwaanse dollar in te ruilen voor de US dollar.  Zo kun je uit de ATM alleen US Dollars pinnen. Voor de zwartwisselaars is er geen brood meer te verdienen, dus proberen ze de oude biljetten te slijten als souvenir.  Het is ook erg vreemd om in de winkel alles in dollars geprijsd te zien. Wisselgeld in dollarmunten hebben ze niet, je krijgt Zuid Afrikaanse Rand munten terug! Vonden we Zambia al duur, in Zimbabwe kost alles 2 x zoveel als in Zambia. Zo kost een nachtje camping maar liefst 28$. Daarvoor in de plaats krijg je dan blauw i.p.v. wit toiletpapier.
 
De Victoria Falls aan de Zimbabwaanse kant waren ontzettend mooi. Hier kwam nog veel water omlaag en we werden op sommige stukken zelfs nat van de nevel. De watervallen zijn 1700 meter breed en op sommige plekken stort het water 108 meter omlaag. Net achter de ingang loop je door  het kleinste regenwoud van Afrika, 2 km lang en nog geen 100 meter breed. Vanwege de nevel  valt hier 3200mm water per jaar. We zagen hier prachtige vuurbollen (bloemen), vervetapen en een buschbok. Vanuit  diverse plaatsen in het regenwoud had je  prachtig uitzicht op de watervallen. In Victoria Falls liepen de warthogs met kleine zwijntjes door de straten.

Op weg naar Hwange National park zagen we het landschap weer steeds droger  worden. Ook het vee zag er hier slechter uit. In Hwange N.P. mochten we niet met onze eigen auto in het park rijden omdat we te groot zouden zijn. We moesten echter  wel de park entree betalen voor de Truck omdat de campsite zich binnen het park bevond. Gepraat als brugman, maar regels waren regels. Uiteindelijk als voorbeeld gegeven dat ik hen uitnodigde om in het restaurant te gaan eten. We bestellen steaks, maar deze hebben ze niet. Nu moeten we de steaks betalen omdat we in het restaurant zijn! Doen jullie dat? Nee dus, maar regels waren regels en hier konden ze niet van afwijken. We moesten maar een klacht indienen bij het hoofdkantoor. Uiteindelijk hebben we maar weer een safari gedaan met chauffeur/gids in een open safariauto.

In het park werd duidelijk wat het einde van de droge periode inhoud voor de natuur en de dieren.  Alle waterpoelen waren opgedroogd. Een paar werden door middel van pompen vol gepompt met water wat weer gevolgen heeft voor de grondwaterstand. Verschillende  olifanten lagen dood langs de weg of in de waterpoelen. Ze waren dusdanig verzwakt van de dorst dat toen ze in de waterpoel gedronken hadden geen kracht meer hadden om eruit te komen en terplekke zijn gestorven. De gieren en andere aaseters hebben het goed met de vele dode dieren.  De gids vertelde ons dat antilopeachtige dieren  in staat zijn om wanneer de regens uitblijven de geboorte van hun kalf een maand te kunnen uitstellen. Is er dan nog geen regen dan wordt het kalf doodgeboren. De olifanten verzamelende zich bij de waterpoelen waar water ingepompt werd. Ze hebben niet graag modderwater en doen zich dus tegoed aan het vers opgepompte water. 

We kunnen kleine kudu's en  een grasslang  toevoegen aan onze lijst met dieren die we hebben gezien. Verder ook nog  een jonge leeuw gezien die lag te dutten in de schaduw.
Op de camping liepen, vlogen en hingen  ook allerlei beesten. De wevers waren nesten aan het weven in de bomen, de eekhoorntjes renden rond om eten te zoeken. 'S avonds kwamen de impala's grazen en gingen de vliegende honden op insecten jacht na de hele dag te hebben geslapen hangend aan een tak in een boom. Natuurlijk ontbraken de bavianen ook niet.
 
Verder rijdend zagen we het landschap langzaam veranderen. Van eindeloos lange wegen door bebost gebied naar eindeloos lange  wegen in open gebied met lage struiken en boompjes. In Bulawayo op een stadscamping overnacht.  Zie je op het platteland weinig tot geen mensen, verkeer en handel, in de stad is dit er allemaal weer. Er is dan ook weer van alles te koop. De contrasten tussen het platteland en de stad zijn dan ook erg groot. Brandstof is wel te krijgen hier in Zimbabwe maar in de kleinere steden zijn de tankstations of ontmanteld of heeft men niets dus moet je zorgen dat je in de grotere steden je tank gevuld krijgt.

In Gweru zijn we in het Antilope Park terecht gekomen. De camping was schitterend aangelegd en lag aan een meertje waar de olifanten in het water liepen te grazen. We werden welkom geheten met een glas sinasappelsap. Gastvrijheid en je op je gemak stellen heeft hier een hoge prioriteit. Hier op deze camping en privé wildparkje kun je veel activiteiten ondernemen o.a.  wandelen met leeuwen, gamedrives, en olifanten berijden, game drive op een paard en nog veel meer. De prijzen zijn hier wat lager als in het toeristische Victoria Falls. Ze hebben hier een fokprogramma met leeuwen en proberen ze  terug te zetten in hun natuurlijke omgeving.  We zijn gaan kijken naar het voeren van de leeuwen wat naast het stillen van de honger als doel had te bekijken welke leeuwen  dominanter waren i.v.m. het terugzetten in de natuur.
Aan het eind van de dag werd Ton snel niet lekker. Hij kreeg het koud( bij 36 gr.), had hoofdpijn en overal spierpijn. Ook had hij 39.4 temp. De malariatest tevoorschijn gehaald en deze was positief. Meteen begonnen met de malariatabletten en de rest van de geplande activiteiten afgezegd. 2x per dag kwam er iemand van de camping informeren naar de toestand van Ton.

Als je gewend bent om alles wat nieuw is als eerste uit te proberen krijg je natuurlijk ook als eerste deze niet Hollandse ziekte! Achteraf is malaria als volgt te omschrijven: Je bent zo gezond als een vis en 2 uur later echt ontzettend ziek; vergelijkbaar met een ernstige griep (maar die heb ik ook nog nooit gehad). Na 24 uur zweten, rillen en bibberen begin je al weer snel op te knappen en loop je alweer rustig rond. Je bent echter erg kortademig en de conditie is erg slecht (was ie al). De derde dag gaat het al weer redelijk en smaakt de borrel al weer. Nog herstellende van de Malaria, was het uitbundig vieren van de verjaardag er niet bij dit jaar. De volgende dag zagen we dat de linker achterband wat aan de slappe kant was. En helaas hij was lek; nr. 4. Vanuit de camping kregen we alle hulp die we nodig hadden. Ton was nog te slap om dit samen met Chantel te doen. De band samen met een andere Overlandtrucker uit Malawi gedemonteerd en achter op een vrachtwagentje ging het richting werkplaats. Daar de band samen met vereende krachten gerepareerd. Een leuke bijkomstigheid was dat achter een hek een 20 tal leeuwen rondliepen! De band weer op het vrachtwagentje en terug naar de camping alwaar we hem weer gemonteerd hebben. Na een poosje bijtanken begonnen met de verlate verjaardagsborrel.

De ochtend erop genoeg opgeknapt om weer verder te gaan. De geplande route aangepast en niet via Harare maar via Masvingo richting Mutare, de grensplaats met Mozambique. In Masvingo hebben we op de camping gestaan bij Great Zimbabwe. Deze staat op de werelderfgoedlijst van de Unesco. Aangezien het zeer slecht weer was hebben we de ruďne alleen vanaf een afstand bekeken.  Great Zimbabwe is de best bewaarde stenen stad onder de Sahara. Hij stamt uit de 13e eeuw en is gebouwd door de Shona.

Na een heerlijk Hollands regenachtig nachtje met veel regen en wind ook 's morgens nog steeds regen. De moeren van de gerepareerde band in de stromende regen nagetrokken en snel richting Mutare.
De route naar Mutare liep door de Eastern Highlands. Veel balancerende stenen gezien welke typerend zijn voor Zimbabwe. Ook werden de bergen hoger en de natuur groener. We moesten de Sabi rivier oversteken via een grote boogbrug uit 1935 gemaakt naar het voorbeeld van Sidney's Harbours Bridge in Australie. Maar voor we er overheen mochten moesten we op de weegbrug. Na alle weegbruggen te hebben genegeerd waren we ondertussen wel benieuwd naar het gewicht per as. We zullen de weegbrief bewaren voor geďnteresseerden maar we mochten  in ieder geval verder.

In Mutare aangekomen moesten we eerst nog een flink stuk bergop voor we bij de camping waren gearriveerd. Mutare is een echte grensstad zoals we die ondertussen al meer hebben leren kennen. Veel  markten waar de handelaren hun koopwaar proberen te verkopen. De een handelt in tomaten, de andere in tandpasta, daartussen fietspedalen en snelbinders. Plastic servies uit China, kleren uit Holland, zeep, cola , muizenvallen, suiker, autobanden, meel, Fanta, hanen, kauwgums,, brood, Bh's, houtskool en baby's. Deze laatste liggen gelukkig alleen maar lekker te slapen en zijn niet te koop!

Zimbabwe heeft ons zeer verrast. Wij vonden het  een erg mooi en divers land met lieve zeer behulpzame mensen. Achteraf vinden we het  jammer dat we maar zo kort hier zijn geweest. We hadden graag nog meer willen zien van dit zeer bijzondere land, maar je kunt niet ieder land van oost naar west en van noord naar zuid doorkruisen. Wie weet komt het er nog eens van!

 

 

  
Powered by CMSimple