Wie zijn wij > Reisverslagen > 2010 - 2011 > Uganda

Uganda

Na een niet al te moeilijke grensprocedure waren we in Uganda. Wel probeerden vele jongelui nog even een graantje mee te plukken aan allerlei onzinnige dingen maar dat hebben we allemaal afgewimpeld. Zo zouden er reflecterende strepen op de achterkant geplakt moeten worden en zou er een verzekeringssticker op de voorruit hebben gemoeten.  Tot nu toe zonder deze zaken zonder problemen verder kunnen reizen. Wel moest er flink wat roadtax betaald worden. De eerste dag was de weg erg slecht en hebben we over 100 km 4 uur gedaan. Het was een kunst om de gaten (put-holes) in de weg te vermijden. En de weg was zo smal dat Ton veel werk had om de op ons af stevende bussen en vrachtwagens te ontwijken. In het eerste dorp waar we hebben overnacht  is Ton naar de kapper geweest. Dit was niet echt een succes. Ton legde uit dat hij zijn haar overal 3 centimeter korter wilde hebben. De kapper ging aan de slag. Voordat Ton het kon voorkomen was er aan de voorkant een mooie sleuf geschoren met een tondeuse, een schaar bleken ze niet te hebben. Er was geen 3 centimeter af maar op 6 millimeter na alles. Ton heeft er maar een tropenkapsel (oftewel Geke Jansen kapsel) van laten maken. Naar de kapper hoeft hij niet meer tot we thuis zijn.

Uganda is een mooi en groen land. Er zijn veel meren, moerassen, bossen en er is een echte jungle. De mensen zijn erg vriendelijk. Ze bekijken ons wel maar blijven op gepaste afstand en vragen niets aan/van ons. De fiets en de brommer hebben hier ook hun intrede gedaan. Ze worden multifunctioneel gebruikt. Beiden worden gebruikt als taxi en om allerlei spullen op te vervoeren. Dat er een duidelijke samenhang is tussen infrastructuur en welvaart  is hier erg goed te merken. Op het platteland is de armoede groot.

We zagen dat er overal in het land op grote schaal gecontroleerd en ongecontroleerd stukken land en bos in brand stonden. Dit veroorzaakte de gehele dag en overal waar we waren voor een asregen en rookwolken. Op het platteland doen de mensen het om het land vruchtbaarder te maken. Rondom de natuurparken wordt het gedaan om het wild binnen de niet afgerasterde parken te houden.

Nergens hebben we zoveel baby’s gezien als hier. Het leek wel of iedere vrouw net een kind had gekregen. Tot de peuter kan lopen reist hij mee op de rug van de moeder. Vaak hebben de vrouwen ook nog een schaal met bananen of een kan water op hun hoofd. Ook hier zagen we weer de vrouwen meer en harder werken dan de mannen. Deze lagen meestal met zijn allen in de schaduw onder een boom. Zo ook de fiets- en bromfietstaxichauffeurs afwachtend op een ritje!

Omdat de tv hier nog niet in elk huishouden is geďntroduceerd hebben ze hier tv ruimtes waar men tegen betaling tv kan kijken. Dit hadden we in Ethiopië en Kenia ook al gezien. De mensen die het niet kunnen betalen staan door de spleten van het gebouw te kijken om toch iets mee te krijgen van het fenomeen tv.

Muziek is hier erg belangrijk. Iedereen die het kan betalen loopt met een transistorradio rond. Er zijn ook veel discotheken die vanaf 24.00 tot 7.00 uur open zijn. Op zondag kun je vanuit de disco zo naar de kerk. Ook hier alleen maar muziek en zang van 7.00 uur tot 13 uur. Daarna gaan alle winkels weer open.

De kinderen zijn hier net zo bang van ons als wij vroeger waren van zwarte piet. Waarschijnlijk zien ze ons als “witte piet”. Wanneer we stoppen om een foto te maken komen ze op de truck afrennen. Als we iets te lang naar ze kijken rennen ze huilend van de schrik weg en gaan op een afstandje naar ons staan kijken.

 

 

 

 

In noord Uganda zijn we naar het nationaal park Murchison Falls geweest. De” Game-drive”, zo heet het rondrijden om wild te zien, viel hier wat tegen. Geen leeuwen gezien, wel veel nijlpaarden, antilopen, olifanten, giraffen en buffels.  Vanuit daar zijn we naar Kampala gereden. Hier kregen we in het centrum een lekke band. Snel doorgereden naar de camping en de wagen op de krikken gezet. De dag erna op de camping het gat in de binnenband geplakt. Hier kon het in alle rust gebeuren en hadden we onze reserveband niet nodig. Het is veel en geen leuk werk maar het hoort er allemaal bij. Op de camping stonden ook een 80 andere overlanders.  Ze reizen in grote gezelschappen in een truck of bus rond. Ze hebben zoals ze aangeven: No airconditioning, no video, no toilet, no Telephone but  lots of FUN! Dat is tot in de vroege uurtjes te merken!

De camping was verders net een kinderboerderij. Er liepen geiten, kippen. honden, poezen, een groot vet varken en apen rond de camper. ’S morgens werden we wakker gemaakt door krijsende Schildraven en kraaiende hanen. Omdat we niet meer zo hoog zitten loopt de temperatuur op tot 38 graden overdag en een graad of 25 ’s nachts. Ook de muggen worden steeds opdringeriger. Ondanks de malaria tabletten die we innemen hebben we nog wat extra maatregelen genomen. Extra muggengaas voor de deur en een muskietennet rondom het bed. Hier in Kampala zien we weer het grote contrast tussen arm en rijk. De bedelaars hebben zich verzameld rond de zeer grote en chique shoppingmalls. Wat we hier aan winkels tegenkomen hadden we ons van te voren niet voor kunnen stellen! Alles is er dan ook te koop. Het merendeel is echter ook onbetaalbaar; zelfs voor ons! Een aantal malen met de motor naar het centrum gereden wat een hele sport is met dat links rijden en het ongelooflijke drukke verkeer. Aangaande verkeersgedrag moet je even omschakelen tussen de grootste zijn (truck) en de kleinste (motor). Na vier dagen Kampala richting Jinja gereden. Daar wederom op een mooie campsite terecht gekomen. De Nile River Explorers campsite. Wederom veel Overlandtrucks vol met toeristen uit alle werelddelen. Vooral Engelsen Nieuw-Zeelanders en Australiërs zijn hier goed vertegenwoordigd. Wederom veel gezelligheid tot in de vroege uurtjes. De eerste nacht werden we getrakteerd op een twee uur durende onweersbui. Zoiets hebben we nog nooit meegemaakt. Het heeft twee uur lang continu geweerlicht en gehoosd. ’S Morgens zaten onze stoelen helemaal onder de rode klei en waren de blokken waar de camper op stond in de klei weggezakt. Als je buiten rond wandelde werd je na iedere stap 1 cm groter van de klei die onder je schoenen bleef hangen. We zijn maar de gehele dag in de bar gaan internetten op zoek naar een goedkope terugvlucht naar Amsterdam of Dusseldorf. De daarop volgende dagen heeft het iedere dag wel een twee uur geregend.  Enerzijds geeft het wat afkoeling; anderzijds is het ontzettend benauwd door de zeer hoge luchtvochtigheid.

De Nijl ontspringt hier vanuit het Victoriameer en stroomt dan door Uganda naar Soedan alwaar in Karthoum de blauwe Nijl  zich aan de witte toevoegt. De blauwe Nijl ontspringt in Ethiopië. Uiteindelijk komt de Nijl na een reis van 6700 km in Egypte in de Middellandse Zee uit. Van het einde tot aan het begin hebben we de Nijl nu gevolgd. Het is een pracht rivier met ontzettend veel diversiteit. Door de bouw van vele stuwdammen heeft de Nijl  zijn natuurlijke karakter op veel plaatsen verloren. Hier in Jinja tot op heden nog niet wat resulteert in een van ‘s werelds beste rivieren om in te raften. Jammer dat ze geen raftkleding in de maten XXL hadden, anders hadden we onze botten nog een keer kunnen testen.

In Jinja zijn we ook verschillende keren wezen stappen. Ook hier in de kroegen weer prachtige animeermeisjes oftewel meiden op zoek naar een rijke Europeaan! Wat dat betreft is dit het Thailand van Afrika!

Na 6 dagen feesten, motor rijden en luieren in Jinja zijn we weer richting Kenia vertrokken. De huizen werden richting Oosten weer steeds soberder en de bevolking weer steeds armer. Duidelijk is dat het Oosten, Noorden en midden van Uganda de armere streken zijn en het Zuiden en Westen de rijkere! Ook is opgevallen dat veel Aziaten de eigenaren zijn van de detailhandel. De laatste dag zijn we na 3 keer te zijn uitgenodigd toch maar even bij een Ugandese familie op bezoek gegaan. De gehele dag was er gepoetst door iedereen om ons te ontvangen. Het werd weer een “paard in de gang gesprek”! Iedereen heeft wat te vertellen en te vragen, maar je begrijpt elkaar gewoon niet goed. Dat doen we dus niet meer! Uganda is een land wat ons erg aanspreekt. De mensen zijn erg vriendelijk en hebben altijd een zeer goed humeur. Uganda trekt vooral jongeren aan die met z’n twintigen in grote Overlandtrucks rond rijden en gaan kajakken, raften, en Gorilla en Chimpansee wandeltochten van enige dagen gaan ondernemen. Als er nog liefhebbers zijn: We geven jullie graag meer informatie.

 

 

  
Powered by CMSimple