Wie zijn wij > Reisverslagen > 2005 - 2006 > Turkije, Dogubayazit

Turkije, Dogubayazit

Vanuit†Dogubayazit aan de Iraanse grens willen we allereerst een aantal mensen bedanken die ons hebben geholpen††waardoor het mogelijk is geworden om goed voorbereid op reis te gaan. Het†management en collegaís van Vizier i.v.m. de medewerking om zo lang vrij te krijgen. Frans voor het maken van de Bull-bar. Marcel voor alle hand- en spandiensten. Adriaan voor de borgsom van het carnet de passage. Frank M. voor de muziek onderweg. Frank v.B. voor de elektra-check. Andrť voor de slotenservice en verder iedereen voor het helpen bij het leegmaken van de†koelkast en diepvries.

Nadat Ton maandag samen met Marcel naar Den Haag is gegaan om de paspoorten op te halen met alle visa erin en nadat†we†van de laatste mensen afscheid hadden genomen zijn we dinsdagmorgen om vijf uur "gevlucht". Deze keer was het afscheid nemen niet gemakkelijk!

De eerste dag†zijn we niet verder dan Aschaffenburg gereden en hebben daar†s' middags lekker bij zitten komen van alle hectiek van de afgelopen weken. Daarna zijn we elke dag om 7.00 uur vertrokken en doorgereden tot 's middags 16.00†uur. Op wat vervelende dingen na is de reis zeer voorspoedig verlopen.

Voor de Oostenrijkse grens hadden we een Autobaanvignet gekocht en netjes op de voorruit geplakt.†Bij een toltunnel werden we aangehouden† en toen bleek dat we onder de categorie vrachtwagens vielen en dat we een tolkastje moesten hebben. Volgens de juffrouw in het tolhokje hadden we een groot probleem. Ton moest met alle autopapieren naar het kantoor.†We kregen een†boete van 220 euro en moesten†een Go-Box †kopen en opwaarderen met 250 euro.†Dit was een behoorlijk bedrag. Na uitleg van Ton wat onze plannen waren en hoe we ons hadden voorbereid†op alles werd de boete ons kwijtgescholden. We hebben de Go-box gekocht en opgewaardeerd met 250 euro en†op†de raam gemonteerd. We konden we nu overal doorrijden en hoorden regelmatig†een piep wat inhield dat†het geld†automatisch werd afgeschreven van het tegoed. Het is wel veel duurder dan het vignet. Geen wonder dat de Duitsers met hun grote campers zo een hekel hebben aan Oostenrijk!

Voor het eerst sinds de oorlog zijn we weer door het†oude JoegoslaviŽ gereden. ServiŽ is een typisch Oostblokland en het doet ons denken aan Bulgarije en RoemeniŽ. Aan de eerste de beste benzinepomp in ServiŽ werden we opgelicht. Door Ton's natuurlijke achterdocht konden we dit voorkomen. De man had ons bij het pinnen 30 euro meer gerekend als het bedrag waarvoor we getankt hadden. Hij zei dat hij de 6 voor een 8 had aangezien en gaf zonder te morren het teveel betaalde geld terug. We hebben gewoon op een parkeerplaats langs de autobaan geslapen en ons nergens onveilig gevoeld. Het omrijden over RoemeniŽ is in onze ogen dus niet meer nodig.

We zijn in†drie dagen dwars door Turkije gereden naar de Iraanse grens. De natuur was weer schitterend†alleen jammer dat ze het ook gebruiken als een grote vuilnisbelt. Economisch gaat het in het westen van Turkije beduidend minder goed dan een aantal jaren geleden. Veel wegrestaurants en benzinepompen zijn gesloten en staan te verpauperen. Ook is er veel minder verkeer op de weg maar dat zal wel komen door de dure dieselprijzen. In Holland hebben we nog niet te klagen; hier betalen we ongeveer 1.40 euro per liter. De laatste 600 kilometer waren verschrikkelijk om te rijden.†De wegen waren erg slecht en overal kapot gereden door het zware vrachtverkeer. Over een lengte van wel 1000 kilometer zijn ze de 2 baansweg aan het verbreden naar een 4 baansweg met de nodige verkeershinder.

Bij een van de laatste koffiestop werd† Floor aangevallen door een 6-tal pony-grote honden. Ze hield hier gelukkig alleen een bloedende poot aan over welke nu alweer aan het genezen is. We waren even goed geschrokken.

Hoe verder we naar het oosten†reden hoe kleiner en armoediger de dorpjes werden. Men was zich hier volop aan het voorbereiden op de aankomende winter. Er werd gemaaid, gerooid en overal werd er met kolen en hout gesleept.†De wegen lagen vol met graan wat gedorst moest worden. Overal hangen en liggen geiten†en schapenstrondturfen te drogen. Hier† wordt op gekookt en†gebruikt men in de kachel.†

Onze vaste overnachtingsplaats in Erzerum was geheel verpauperd dus zijn we weer snel vertrokken. Onderweg naar Dogubayazit†kwamen we een Nederlands stel op de fiets tegen. Ze waren†onderweg naar Peking. We hebben ze een lekker bakje Douwe Egberts koffie aangeboden.

Op de camping bij de Isak Pasja hadden we meerdere "Overlanders" verwacht. Er†was echter niemand en er was†helemaal niets te doen. We kunnen zelfs niet eten of drinken in het restaurant. Dit is vanwege de Ramadan gesloten. Dat†was erg jammer want voor 4 jaar terug was het hier oergezellig.†Juist toen we beslist hadden om verder te reizen kwamen er toch nog meer reizigers aan en zijn we nog een paar dagen gebleven.

De eerste 4000 kilometers zitten er in een week op. Dit is ongeveer een zevende deel. We kunnen dus over 6 weken terug zijn oftewel† 5 maanden lekker niets doen!

  
Powered by CMSimple