Wie zijn wij > Reisverslagen > 2005 - 2006 > Nepal, Pokhara

Nepal, Pokhara

In Amritsar hebben we 3 dagen bijgetankt en de camper ontdaan van al het Pakistaans stof. Diverse mensen daar gesproken, helaas hadden die weinig positiefs te vertellen over India. Corruptie en diefstal zijn de laatste jaren enorm toegenomen, dus hun advies luidde, pas goed op!

We hebben de gouden tempel bezocht,heel erg mooi. Dit moest met het hoofd bedekt en op blote voeten wat na 2 uur wel pijn ging doen.In het tempelcomplex worden elke dag 2 gratis maaltijden verstrekt voor 10.00 mensen. Ook een verzekering afgesloten voor de auto, dit kon niet voor 4 maanden alleen voor een heel jaar, Nepal en Pakistan konden meteen mee verzekerd worden, kosten 26 euro.

Omdat we op de terugweg toch in Dehli moeten zijn voor het visum van Pakistan deze stad omzeild. Dit was achteraf een zeer slecht idee, want de wegen waren superslecht. Wederom een keer 5 uur gereden over een afstand van 100 km. Het rijden van A naar B wat telkens ongeveer 250 km is neemt toch iedere dag 8 tot 10 uur in beslag. Daarbij komt het verschrikkelijke rijgedrag van onze medeweggebruikers (bussen en vrachtwagens zijn een soort zelfmoordenaars) wat maakt dat we elke avond uitgeput zijn.En slapen voor hotels of bij benzinepompstations valt ook niet mee, in Holland is het op de middenberm van de A2 rustiger als hier.Iedere auto toetert hier ook, niemand slaat er acht op maar wij worden er crimineel van. Waarschijnlijk wordt India in niet al te lange tijd een groot afnemer van gehoorapparaten. Op de highway van Dehli naar Nepal was het zo druk dat we continu file hebben gereden op een zeer slechte weg. Nog nooit zoveel ongelukken gezien over een afstand van enkele honderden kilometers.
 
Ondanks het negatieve reisadvies toch in het zuidwesten van Nepal de grens overgegaan. Hier dachten we rond de middag aan te komen maar het werd toch weer 17.00 uur. De grensovergang was een smalle ijzeren brug over de rivier de Mahakali Nadi. Aan de Nepalese kant was iedereen erg vriendelijk en behulpzaam en we mochten aan de grens achter een muur overnachten. Het visum moesten we bij de beambte thuis halen. Hier liepen de geiten en kippen in de huiskamer. De route door de Terrai was prachtig, herten die in een kudde de weg overstaken, apen langs de weg, mensen in lemen hutten, nergens elektra, rijstvelden, rietsuikervelden en bossen. En, bijna geen verkeer en een redelijke weg. Overnacht bij een hotel in Nepalgunj waar we niks hoefden te betalen als we er kwamen eten, dit gedaan en het was heerlijk. De chinees in Gennep kan er niet aan tippen.

Onderweg zijn we regelmatig aangehouden bij roadblocks die door het Nepalese leger werden bemand. Zij proberen om de Maoïsten te bestrijden. Die hebben een groot deel van Nepal in hun macht. In Nepalgunj was er een razzia, het leger was op zoek naar maoïstische aanhangers. Dit ging gepaard met veel schietwerk.

De dag erop de bergen in, helaas werd de weg slechter en kreeg meer het effect van een wasbord waardoor we niet harder dan 40 km konden rijden. Wederom weer net voor het donker bij hotel Srinagar in Tanssen aangekomen.De dag erop zagen we pas in wat voor prachtige omgeving we terecht waren gekomen. Mooi uitzicht op de besneeuwde bergtoppen van de Hymalaya en lekker koel. Hier 2 dagen gebleven. Het dorp bezocht, dit bestond uit hele oude huizen die aan erg steile straten lagen. We zagen vrouwen met grote takken bossen de straten omhoog lopen. Hier hadden we veel ontzag voor, wij hadden zonder ballast al moeite om omhoog te lopen. De lucht is hier heel ijl op 1700 meter hoogte.Via een prachtige weg, bochten, omhoog, omlaag langs diepe ravijnen naar Pokhara.  Onderweg werden vele malen aangehouden door groepjes zingende en dansende  jongeren. We moesten dan wat klein geld geven voor we mochten doorrijden. Dit was ter gelegenheid van het Tikatfestival.We gaan nu 10 dagen "vakantie houden". Onze Floor is met de vakantie ook erg in haar nopjes, ze had het wel gehad met het reizen. Het gaat prima met haar.Nepal is prachtig, mensen zijn erg vriendelijk. Vanaf de grens hebben we wel regelmatig roadblocks van het leger gehad.

Pokhara bestaat uit 2 delen; Pokhara stad het oude gedeelte en Lake-side een heel nieuw gedeelte voor de toeristen. Lake-side ligt aan het Phewameer. Het is een aan een schakeling van winkels en restaurants. Hier is echt alles te koop om een trekking te gaan doen.De toeristen zijn voornamelijk jongeren die de Hymalaja in gaan. 

De camping in Pokhara was er niet meer. Het was een soort gemeenschappelijke wei geworden. Er stond nog een camper, een Zweedse hippie die al meer dan 30 jaar niet meer verder was geweest dan Nepal en India. Er kwamen Tibetaanse dames langs die hun koopwaar aan ons wilde slijten. Ook de  Tibetaanse kinderen waren in ons geïnteresseerd. Zij vroegen elke morgen om de bierflesjes die leeg onder de camper lagen. Later bleek dat het hun ging om het statiegeld wat ze er voor kregen. De laatste morgen dat we op de "camping "stonden werd er bijna voor onze camper een geit geslacht. Het beest werd met touwen aan zijn voor en achterpoten uit elkaar getrokken zodat hij stil bleef staan. Een man met een groot zwaard stond te meten boven de nek van de geit of hij in een keer goed de kop er van af kon slaan. Na zeker 10 minuten vreselijk gemekker te hebben aangehoord van de geit viel zijn kop eraf en was hij geslacht. Later die morgen zagen we bij een slagershut de gestroopte vers geslachte geit hangen.

Doordat er hier veel toeristen zijn hebben we geen tekort aan een praatje. Een Duitse camper is hier, deze hadden op 1 dag op de weg van Dehli naar Nepal 4 aanrijdingen gehad. Wij hebben gelukkig nog alles heel. Het Duitse stel Jupp en Doro stonden bij hotel Mountain House. Wij hebben besloten om daar de rest van onze tijd in Pokhara ook te gaan staan. In dit hotel kwamen veel Nederlandse hulpverleners logeren wanneer ze hier zijn. Zo kwamen we veel te weten over allerlei hulpverleners projecten in Nepal.

We hebben gehoord van de bomaanslagen in Dehli, hopelijk wordt het weer rustig in India. Wij zijn nog zeker 2 tot 3 weken in Nepal. We hebben gehoord van andere mensen dat de grens tussen Turkije en Iran op dit moment dicht is voor toeristen. Het is toch ook iedere keer wat of niet. We gaan er vanuit dat hij over 5 maanden weer open is, anders hebben we een probleem. Maar dat zijn zorgen voor later.

 

  
Powered by CMSimple