Wie zijn wij > Reisverslagen > 2005 - 2006 > Nederland, Thuis

Nederland, Thuis

We zijn 14 dagen in Alanya geweest. Het weer was zoals in geheel Europa niet al te best. Ton is na 4 dagen ziek geworden en begonnen met een breed spectrum antibiotica. Na 3 dagen had hij nog hoge koorts en toen maar besloten om naar het ziekenhuis te gaan. Je weet maar nooit wat je allemaal op kunt lopen in deze landen. Zelf dachten we aan Malaria! In het ziekenhuis hebben ze longfoto’s gemaakt, bloed en urine onderzocht.De uitslag was een zware longontsteking en in het ziekenhuis blijven. Omdat we zelf konden spuiten mochten we uiteindelijk met een hoop medicatie weer naar de camping. Ton heeft zichzelf 5 dagen 2x daags gespoten en knapte elke dag weer wat meer op. Na de laatste spuit zijn we weer verder gegaan met de reis.

Dwars door het binnenland van Turkije naar Istanbul. Onderweg nog veel sneeuw op de bergen en 's nachts vorst.
Aan de Bulgaarse grens moesten we met de camper door een desinfectie bad rijden. Dit moesten we betalen maar voor we mochten betalen moest Ton eerst zijn handen desinfecteren! Ook zouden de papieren van Floor niet in orde zijn en daar moest ook voor worden betaald. Uitgelegd dat alles in orde was met de papieren en dat we niets betaalden. Uiteindelijk mochten we weer verder. Door het vroegere Joegoslavië ging weer prima, deze keer niet opgelicht. Ook aan de grenzen geen problemen. We vonden de mensen in Servië erg onvriendelijk (zouden het Milosovietz aanhangers zijn geweest?).

In Oostenrijk was de lente ook nog niet begonnen. Er lag op sommige plaatsen nog veel sneeuw. Ook Duitsland had niet echt mooi weer, maar ja dan kunnen we vast wennen aan het Nederlandse weer. We waren in Duitsland net over de grens toen we door de douane werden aangehouden, ze wilde de camper controleren op gesmokkelde sigaretten. Helaas voor hen hadden we niet een sigaret bij ons dus na wat onderzoek van de beambten konden we weer verder rijden.Het is een ongelooflijk genot om met “Dancing Queen” over de vlakke wegen te schuifelen. Van kapotte schokbrekers en ophangrubbers merk je niets meer! Dat zijn overigens de enige onderdelen die op de slechte wegen definitief kapot zijn gegaan. De schokbrekers waren bij vertrek overigens nieuw, dus koop nooit Monroe’s! Nu komen er goede Koni’s onder. In Aschaffenburg  net als op de heenweg weer overnacht. Hier sta je direct aan de oever van de Main.Ze kwamen ons waarschuwen dat we het water in de gaten moesten houden. Het kwam op dit moment 3 cm. per uur omhoog en de mogelijkheid bestond dat we moesten evacueren! Kortom: Slecht weer, hoog water, we zijn al weer helemaal gewend aan Holland. Nu straks nog even leren dat er ook nog gewerkt moet worden, want het laatste half jaar hebben we niet veel uitgevoerd.

We hebben de laatste week in de Eifel doorgebracht. Eerst 3 dagen bij Germaine en Wim geweest. Zij waren een weekje op vakantie in een bungalowpark in Kronenburg. Daarna het weekend op de Weisse Stein doorgebracht met Marcel, Jeannette, Frans, Riëtte en Meis. Zij waren met hun campers naar de Eifel gekomen voor een “koude” ontvangst. Bijgepraat, veel gelachen, gebarbecued  en ons opgewarmd bij een kampvuur. Zondag 9 april zijn we dan eindelijk in Ottersum gearriveerd. We werden verwelkomd door de gehele familie Peters. Het was geweldig.

Iedereen bedankt voor de belangstelling en de mailtjes. Helaas konden we niet iedereen persoonlijk terug mailen. Dan waren we nu nog onderweg! De koffie staat weer klaar; de koelkast en de diepvries zijn weer gevuld. Tot gauw.

 

  
Powered by CMSimple