Wie zijn wij > Reisverslagen > 2000 > SyriŽ

SyriŽ

De grenspassage was zo gebeurd. In niemandsland waren een aantal taxfreeshops waar we weer inkopen konden doen. Voor we SyriŽ in konden moesten we voor elke week dat we in het land zijn $ 100 dieseltax betalen.

We zijn meteen naar Bosra gereden. Hier is een prachtige oude stad gemaakt van zwarte basalt. Er is een citadel en een amfitheater en in de huizen die er nog staan wonen nog 5000 mensen in erbarmelijke omstandigheden.

Het leven hier in SyriŽ lijkt stil gestaan te hebben. Er rijden hier autoís rond uit de jaren 50, veel Mercedessen, volkswagenbusjes en veel grote Amerikaanse bakken Er is geen gsm netwerk en van internet hebben ze nog nooit gehoord.

In Damascus zijn een paar prachtige moskeeŽn, die we bekeken hebben. Hier moesten RiŽtte en Chantel wel een ruime jas aan en het hoofd bedekken. De soeks van Damascus zijn geweldig en alles is er tegen spotprijzen te koop. Net buiten Damascus hebben we een aantal dagen op de camping gestaan. Hier waren meer overlanders neer gestreken, dus regelmatig een praatje met hen gemaakt over hun ervaringen.

Het blauwe dorp Malula was de volgende bestemming. Alle huizen zijn blauw geschilderd en tegen een bergwand aan geplakt. Hier is de kerk van de heilige Thekla en het klooster van de heilige Sergius.Beiden zijn van een erg kleine orthodox christelijke gemeenschap die in SyriŽ leven.

††

Dwars door de woestijn naar Palmyragereden om de restanten te bekijken van een Romeinse nederzetting.

De weg er heen was saai en eentonig. Palmyra was erg hectisch, luidruchtig en vies. Veel overlast van opdringerige kinderendie nog nooit van nee of ophouden hadden gehoord. Uiteindelijk midden tussen de ruines overnacht bij een restaurant, waar we nog heerlijk op het terras hebben gezeten.

Na weer een woestijntocht van ander halve dag weer in de bewoonde wereld terecht gekomen.Krak De Chevalier bezocht, dit is een kruisvaarderskasteel hoog op de top van een berg. Deze is nog in redelijke staat zodat je een goed beeld krijgt van hoe het leven in die jaren is geweest.

Hama staat bekend om zijn Noriaís dit zijn grote houten waterraden die de watervoorziening van de stad verzorgen.

Helaas stonden ze allemaal stil om te worden gerestaureerd. Bij een kunstschilder een prachtig schilderij gekocht, dit is gedeeltelijk geverfd met koffiedrap.

In Aleppo staat een groot kasteel op een heuvel midden in de stad. Ons weer te goed gedaan aan alle kleuren en geuren van de soek. Het blijft ons trekken deze prachtige markten waar echt alles te koop is. Op de vleessoek lagen ook wat minder aangename zaken te koop zoals schoongemaakte geiten en schapendarmen, en geroosterde geitenkoppen.

Om een paar dagen uit te rusten zijn we naar het Assadmeer gereden. Heerlijk relaxen was de bedoeling, maar op vrijdag is het hier zondag en dat is de nationale picknickdag. Dus hele touringcars en autoís vol geladen met mensen kwamen naar het meer. Iedereen kwam ons begroeten en wilde een praatje met ons maken.†Lekker rustig in het zonnetje zitten met een boekje was er niet bij. De rest van ons weekend bij zitten komen van al die drukte.

Bij de grensovergang kregen we te horen dat we Turkije niet in konden omdat deze grens geen visums verkocht.

Dit betekende dat we 250 km. terug moesten rijden om in Aleppo de grens over te gaan. Wij Hollanders zijn de enige Europeanen die een visum nodig hebben voor Turkije.

  
Powered by CMSimple