Wie zijn wij > Reisverslagen > 2000 > LibiŽ

LibiŽ

Na een langdurige grensprocedure waarin we steeds hebben aangegeven dat we ďtransitĒ waren (naar Egypte) stonden we na 5 uurtjes in LibiŽ. Het was een hele klus om alle formulieren in te vullen.Er spreekt bijna niemand Engels of een andere buitenlandse taal en alle formulieren zijn in het Arabisch.We hebben aan de grens direct een verzekering voor de camper afgesloten. We rijden nu met Libische kentekenplaten rond.†De GSM werkt in LibiŽ niet. We konden de reizigers die nog aan de Tunesische kant stonden dus niets meer laten weten. Belangrijke les en tevens tip: Zijn er problemen om een land in te komen vertel dan dat je onderweg (transit) bent naar het volgende land. Zorg eventueel al voor een visum van het volgende land.

Wat valt direct op in LibiŽ:

-Alles staat in het Arabisch aangegeven en de weg vinden is een hele klus.

-Het is een grote vuilnisbelt langs de weg. Autobanden en autowrakken worden erachtergelaten puin†en††

†††en huisvuil worden er gestort.††††

- Overal staan enorme billboards met de afbeelding van Khadafi of projecten die Khadafi nog wil realiseren.

- Langs de weg liggen overal kadavers van doodgereden honden, katten, kamelen, ezels, schapen en geiten.

Vanaf de grens zijn we naar Sabratha gereden en hebben aan zee een plekje gevonden alwaar we van een schitterende zonsondergang hebben genoten. Het weer is heerlijk met een temperatuur van rond de 25 graden.

Meis, Floor en Joep genieten van het strand en de zee.We hebben ons getrakteerd op een Khadafi-kip (een gebraden haan gevuld met rijst en groente).'s Nachts heeft Ton hier erg veel buikpijn van gehad. De volgende dagen bleef Ton zich niet lekker voelen. Naar later bleeklag het niet aan de Khadafi-kip maar heeft hij een liesbreuk opgelopen met balletjes gooien voor Floor.De pijn word veroorzaakt doordat zijn darmen af en toe door de liesbreuk in zijn scrotum zakken wat met ernstige pijn gepaard gaat. Telkens moet Ton dan gaan liggen om zijn darmen terug te duwen. Ondanks deze tegenvaller gewoon verder gereisd en Ton het een beetje rustiger aan gedaan.

In Tripoli een mooie plek gevonden vlakbij het centrum. De medina was erg groot , mooi en kleurrijk.Enkele musea bezocht alwaar prachtige zaken te zien waren. Geld gewisseld wat nogal moeilijk was omdat niet iedere bank buitenlandse valuta mag aannemen. Na de nodige banken te hebben afgelopen en hulp van vriendelijke omstanders een bank gevonden waar we konden wisselen. Ton is hier naar de kapper geweest. Dit is wel even anders als in Gennep; zowel wat betreft prijs als knipmethode. De wenkbrauwen, neus en oorharen worden ook onder handen genomen en met een vuurtje weg gebrand.

Vanuit Tripoli zijn we de woestijn ingereden om naar Ghadhammes te gaan. Ghadhammes ligt zoín 600 km. van de kust het binnenland in. De weg naar Ghadhammes is een grote autobaan met praatpalen en bijna geen verkeer! Een kopje koffie drinken doen we gewoon op de autobaan. We zijn over deze 600 km. geen drie tegenliggers tegen gekomen! Onderweg in Nalut nog een Qsar bekeken. Dit is een soort bank uit de vorige eeuw waar mensen hun graan en olijfolie in bewaring konden geven. Ghadhammes was een mooi oasestadje met een erg mooi oud gedeelte waarin de mensen in de zomer gingen wonen. Ze hebben de straten zo smal gemaakt dat je er amper door heen kunt lopen. Veel straten zijn ook overdekt.Dit alles om de huizen zo koel mogelijk te houden in de snik hete zomers.

Terug aan de kust zijn we naar Leptis Magna geweest, de belangrijkste bezienswaardigheid van LibiŽ.Het zijn overblijfselen van een Romeinse stad. Het was inderdaad erg indrukwekkend. De toegangsprijzen zijn hier anders dan bij ons. Een kaartje kost over het algemeen niet zoveel. Voor je fototoestel en filmcamera moet echter wel flink betaald worden.Deze prijzen staan in geen verhouding tot de toegangsprijs. Soms moet je welfl.50,- betalen voor de video.

Langs de kust verder gereden richting Egypte. Onderweg weer getankt en wat boodschappen gedaan wat hier een leuke aangelegenheid is. Tanken is hier erg leuk. Wisselgeld hebben ze namelijk niet en je moet vooraf betalen! De valuta die we hebben is te groot voor wat betreft de inhoud van de tank. Als je dan bv. fl. 10,- geeft dan krijg je ook voor fl. 10,- diesel al loopt het zo uit de tank op de grond. De diesel kost hier maar fl. 0.16 dus tanken is hier nog leuk.Na het goedkoop tanken reed Frans erg blij weg bij de pomp en lette niet op waardoor hij zo achteruit in een vulgat zonder deksel reed. Met beide linker achterwielen tot aan de as in het gat. We werden meteen door tientallen behulpzame LibiŽrs omringd die allemaal hun hulp aanboden. Hun manier van helpen stond ons echter niet aan. Dan was er nog meer kapot gegaan. We hebben de camper eerst omhoog gekrikt en toen met de trekstangaan Ton gekoppeld. Voorzichtig de camper uit de vulgat getrokken. De schade was een plat gedrukte uitlaat. Toen we de aggregaat tevoorschijn haalden met de slijptol en boormachine om de boel te repareren kregen we erg veel bekijks!

Met het kopen van brood gaat het precies hetzelfde. Brood kost al bijna niets maar als je 5 broden koopt en je moet een dubbeltje wisselgeld terug krijgen wat ze niet hebben, dan ga je naar buiten met 10 broden!

Een slagerswinkel is meestal gewoon een burger die privť geslacht heeft en zijn vlees te koop aanbied.Dit doen ze door het hoofd van het dier buiten op te hangen. Aan het hoofd kun je dan zien of het dier vers is of al wat langer geleden geslacht. Zo zagen we een koeienkop waar het bloed nog uit liep. Die was dus pas geslacht.Wij naar binnen en het dier hing nog compleet aan de ladder. Proberen duidelijk te maken dat we biefstuk wilden maar dat lukte niet. Uiteindelijk kregen we het mes in onze handen geduwd en heeft Frans zelf de bief uit de achterbillen gesneden. We hadden ongeveer 12 kilo bief voor maar 2 gulden!

In Bengazi hebben we een paar dagen uitgerust. Het was een grote kleurrijke stad.We zijn hier in een straatje terecht gekomen waar we aan beide zijden van de camper maar een paar centimeter over hielden. Ook moest er op de uithangborden en laaghangende elektriciteitskabels gelet worden.

Vanuit Benghazi richting de grens kom je ineens in een glooiend gebied en daarna in een gebergte. Ineens verdwijnt de zandpartij en maakt plaats voor een prachtig stuk ďgroen landĒ. Het lijkt een stukje Schwarzwald in Libie wat een welkome afwisseling was. Leuk is om te zien hoe snel de hele natuur zich aanpast. Eerst alleen maar geiten, schapen, dromedarissen en kamelen en bij het eerste groen direct al koeien ezels en paarden. Zodra het laatste groen verdwenen is zie je weer alleen kamelen. Hier hebben we in Sirt de enigste Griekse ruÔnestad van LibiŽ bekeken.

In Tobruk hebben we wat oorlogskerkhoven uit de tweede wereldoorlog bezocht. Deze zijn allemaal keurig bijgehouden en er liggen ontzettend veel jonge jongens van allerlei nationaliteiten begraven. Van daaruit naar de grens gereden en daar geslapen. Dan kun je 's morgens op tijd aan de hele grensprocedure beginnen.

  
Powered by CMSimple