Wie zijn wij > Reisverslagen > 1997 > Griekenland

Griekenland

Aan de Griekse kant van de grens moest Chantel met Floor uit de camper. Ze hebben de camper helemaal beklopt en zelfs het dakraam eruit geschroefd om te kijken of we geen drugs bij ons hadden.Gelukkig werd alles in orde bevonden. Het eerste wat we zagen toen we aan de grens vertrokken was een mega bord met de volgende tekst erop: Welcome to the country of God, Churches and Civilation!

Een kilometer of 10 verder zag de weg zwart van de kleine padden die met de paddentrek bezig waren. Het was al een grote blub van doodgereden padden en ook wij konden ze niet ontwijken omdat ze met duizenden de weg overstaken. In Alexandroupolis een camping gevonden. Hier stonden 2 Nederlandse motorrijders uit Brabant. Zij waren voor een jaar onderweg richting AustraliŽ. Een Deen en een Engelsman waren beiden op een Endfieldmotor welke ze in India gekocht hadden vanuit India onderweg naar huis. 's Avonds met zijn allen een biertje gedronken en hun reisverhalen aangehoord. De besmetting met het reisvirus sloeg toe.

Na een paar dagen uitrusten weer vertrokken. In Kavala het aquaduct en kasteel bekeken. In Asprovalta een plek gevonden waar veel campers vrij stonden. In Griekenland mag er officieel niet vrij worden gekampeerd. De volgende dag via Thessaloniki naar het zuiden. We kwamen op een tolweg die nog maar half af was en verders ook nog levensgevaarlijk was door alle onoverzichtelijke situaties. Hier gold dus duidelijk ďeerst geld incasseren alvorens het uit te gevenĒ! In Glifa bij de haven waar de veerboten naar de eilanden vertrekken een overnachtingsplek gevonden. De temperatuur werd elke dag hoger. We hebben wanneer het mogelijk was veel gezwommen. Ook Floor heeft last van de warmte.

Aan een vissershaventje in Arkitsa weer een leuk plekje gevonden aan het water. Later op de dag kwamen er nog 2 Duitse campers bij staan. We werden 's morgens al vroeg wakker van het lawaai. Er bleken vissersboten binnen te zijn gekomen die ze aan het lossen waren. Vanwege de hitte maar vroeg vertrokken. Dwars door Athene gereden dat geheel in de smog lag en waar het erg druk was. Onderweg geprobeerd om de gasflessen te laten vullen. Dit was geen succes. Niemand wilde de flessen vullen of de vulinstallatie was kapot.

Het kanaal van KorinthiŽ was erg indrukwekkend. De zeeschepen konden er net doorheen en moesten worden†††††††††† gesleept. De wanden van het kanaal waren vele tientallen meters hoog. De rest van de dag zijn we bezig geweest om een geschikte plek te vinden om te gaan staan. Dit lukte niet. Om 17.00 uur moe en bezweet op een camping gaan staan in Drepano. De camping ligt aan zee. Floor zat al in het water terwijl wij bezig waren om alles in orde te maken. De temperatuur was zo rond de 40 graden!

De volgende dag weer verder. In Leon Beach een mooi plekje gevonden achter de duinen direct aan zee. Er stond al een Duitse camper. De stoelen mee genomen naar het strand, heerlijk geluierd en veel in het water gelegen om af te koelen. De temperaturen waren rond de 40 graden. Met het Duitse echtpaar Rudolf en Rosita uitgegeten in een van de 2 restaurants die aan de parkeerplaats lagen. We zijn hier een paar dagen gebleven omdat het veel te heet was om te reizen. Floor vond het prima, zij lag de hele dag in de branding af te koelen.

Vanwege de warmte na een aantal dagen erg vroeg gaan rijden. Onderweg hebben we wat gas kunnen tanken in onze gasflessen. In Monemvassia de oude stad bekeken. Aan de kust in Areopolis stond een bordje `free camping`. Snel een plekje gevonden en afkoelen in zee. Tegen de avond kwamen er steeds meer campers en caravans bij.
De volgende dag weer vroeg aan gereden. In St. Nicolas was een mooie plek met veel campers aan zee. Helaas was die vol. Uiteindelijk in Kalamata aan de haven gestaan. Er werd nog erg primitief gevist. Ze liepen door het water en als ze vissen zagen gooide ze het verzwaarde net er overheen.

Onderweg naar Patras een prachtige plek gevonden aan het strand om te staan. De rest van de dag heerlijk van de zon en de zee genoten. In Patras geÔnformeerd naar een veerboot naar Dubrovnik. Daar weten ze hier niets van. Die vertrokken niet van hier. Hier vertrokken veerboten naar ItaliŽ. De veerboot in Roin genomen om van de Peloponeses af te komen naar het vaste land van Griekenland. De kustweg was prachtig. In Paleros overnacht aan het strand.

In Igouminitsa bleek dat er van Griekenland geen veerboten naar Dubrovnik gaan. Van hieruit kun je alleen maar naar ItaliŽ. De nachtboot naar Brindisi geboekt. Om 23.00 uur konden we de boot op. We konden boven op het open dek staan met de camper. We mochten gewoon in onze eigen camper slapen. Na vertrek wat rondgekeken en toen geprobeerd te slapen wat niet goed lukte vanwege de herrie van de motoren en de zeer onstuimige zee. Om 8.00 uur kwam de douane op de deur kloppen dat we moesten komen met onze paspoorten.

Nadat de boot was afgemeerd konden we meteen doorrijden het haventerrein af. Meteen Floor goed uitgelaten. Brindisi is een leuk stadje met een Fort aan de haven. In Torre de Canne op een camperservice plaats ons geÔnstalleerd. De dag erop verder naar het noorden gereden en in Bari geÔnformeerd wat het kost om met de veerboot naar Dubrovnik te gaan. Dit was erg duur. De camper moest in het ruim en Floor in een kennel. Besloten om niet naar JoegoslaviŽ te gaan en de kust in ItaliŽ te volgen.

Het schiereiland (de spoor van de laars) was erg mooi, bergachtig en groen. Doorgereden naar Vieste. Vieste ligt hoog op een berg boven de zee. Op een camping een paar dagen uitgerust en het rustig aan gedaan.

De kust tot aan VenetiŽ was een erg saai. Op de stranden stonden de strandstoelen in kaarsrechte rijen opgesteld. Allemaal een beetje te netjes voor ons! Er waren wel speciale plaatsen waar je met de camper kon staan. In Porto Corsini hebben we ons op een erg grote camperplaats een paar dagen tussen de Italianen geÔnstalleerd. Mooi campervolk: goed eten, op tijd een wijntje en na de maaltijden even plat. Hier hadden ze 's avonds ook veel last van muggen. Hier kwamen ze iedere dag vlak voor de schemering voor spuiten. Vooraf reden ze dan rond met geluidswagens om de mensen te waarschuwen zodat ze de ramen konden sluiten. Wij verstonden geen Italiaans en waren dus te laat. We hebben het gif echter overleeft† en gedacht aan het spreekwoord: Ēvan een mug (g)een olifant makenĒ.

De volgende ochtend zijn we weer het binnenland ingereden richting Urbino. Urbino is een leuke mooie oude studentenstad.Hier hebben we wat cultuur gesnoven alvorens we weer naar de kust zijn gegaan.Omdat we graag naar Nederland wilde bellen hadden we een telefoonkaart gekocht. We snapte niet waarom hij die werkte. Diverse dagen achtereen geprobeerd te bellen tot iemand ons attendeerde op het feit dat het hoekje eraf gebroken moest worden. Daarna kregen we direct verbinding met het thuisfront. Hier breekt men de hoek er pas af als de kaart niet meer geldig is!

VenetiŽ was prachtig. Alles gaat over het water, de bus, de taxi, de post enz.. Ook de architectuur van de stad is schitterend. Het San Marcoplein is indrukwekkend met al zijn terrasjes, de duiven en de San Marco Basiliek. De bruggen en kleine steegjes zijn ook erg mooi. De winkels lagen vol met Venetiaanse maskers en mooi glaswerk.

Cortina was onze laatste overnachtingsplek in ItaliŽ. Een grote camperplaats aan de voet van de Alpen. In Cortina onze laatste lires opgemaakt en toen richting Oostenrijk.

De grens met Oostenrijk was zo genomen. Er werd niets gecontroleerd. We wilden over de† Glossglocknerpas. Het is een prachtige pas met veel S bochten en erg steile stukken Het begon meteen al met tegenslag. Eerst moesten we terug uit om een touringcar die naar beneden kwam te laten passeren. We moesten weer een aanloop nemen omdat het te steil was. Vervolgens begon het lampje van de remmen te brandden. Op een parkeerplaats gestopt en gekeken. Er was niets te vinden dus weer verder.Drie haarspeldbochten van boven begon de camper te stotteren en sloeg af. De diesel was in de achterste tank gelopen en we konden niet meer verder. De pas word door cameraís bewaakt en binnen 10 minuten stond de sleepdienst achter ons. We konden door hem over de pas worden gesleept of hij kon ons omdraaien zodat we op eigen kracht (als de diesel weer in de voorste tank) zat naar beneden rijden.

Na nog een inspectie rond de camper bleek er een plasje olie onder de camper te liggen.Het was afkomstig van een kapotte keerring in de aandrijfas. Besloten om het te laten repareren. Achter de sleepdienst aangereden naar een garage in Heiligenblut. Twee dagen hebben we hier gestaan met een gedemonteerd wiel. De keerring moest besteld worden. De rekening was uiteindelijk fl.1100,-. Toen we gingen betalen vroegen ze waar we vandaan kwamen. Ze dachten dat we zigeuners waren. We voelden ons flink opgelicht en later bleek het ook zo te zijn. Voor dezelfde reparatie betaal je in Nederland nog geen 100 gulden.

We zijn door de Grossglocknertunnel naar Lienz gereden. Hier op een parkeerplaats overnacht. Er kwamen 2 Oostenrijkse campers bijstaan. Ze deden de luifels uit en stonden borreltjes buiten te drinken. De politie kwam langs en sommeerde de Oostenrijkers te vertrekken. Wij mochten blijven staan omdat we geen luifel uit hadden.
Het begrip ďcamperenĒ word hier dus erg letterlijk genomen.

De volgende dag via de Felbertaurntunnel, Kitzbuhl en Kufstein naar Duitsland. Eenmaal op de Duitse autobaan waren we zo weer thuis en konden we ons gaan bezig houden hoe om te gaan met het ongeneeslijke reisvirus.

  
Powered by CMSimple